Uzasadnienie
W dniu 4 lipca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 19 kwietnia 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 28 kwietnia 2015 r. nr [...].
Wskazaną powyżej decyzją z dnia 28 kwietnia 2015 r. organ pierwszej instancji odmówił przyznania skarżącemu zasiłku celowego z przeznaczeniem na pokrycie kosztów związanych z remontem pokoju.
W złożonej do Sądu skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie został przez skarżącego w żaden sposób uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718.; dalej w skrócie "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak według art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji, o której mowa w przepisie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zapewnienie skarżącemu tzw. ochrony tymczasowej przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie ochrony tymczasowej ma na celu przede wszystkim wstrzymanie skutków prawnych, które zaskarżony akt lub czynność wywołuje. W swej istocie wiąże się więc zawsze z próbą zapobieżenia wystąpienia wyżej wskazanych zagrożeń, które mogą wystąpić jako następstwo wykonania aktu lub czynności.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że wstrzymanie wykonania dotyczyć może tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Takiej cechy nie mają m.in. decyzje odmowne ponieważ nie nakładają na stronę żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy (zob. w tej materii: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2010 r., sygn. akt II GZ 34/10; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, mocą której odmówiono mu przyznania świadczenia w postaci zasiłku celowego. Oczywistym jest w związku z tym wskazanie, że rozstrzygnięcie to nie spowodowało przyznania skarżącemu żadnego prawa. Ponadto wydane rozstrzygnięcie nie nakłada na skarżącego żadnego dodatkowego obowiązku, który posiadałby atrybut wykonalności.
Z uwagi na to, że zgłoszony przez skarżącego wniosek jest bezzasadny nie było w ocenie Sądu konieczności analizowania czy w rozpatrywanym przypadku zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz czy brak uzasadnienia złożonego wniosku ma wpływ na podjęte rozstrzygnięcie.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.