Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 24 marca 2014r. nr [...], działając na podstawie m.in. art. 8 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 14 lutego 2014r. nr [...], wydaną w oparciu o m.in. art. 7, art. 8, art. 17 ust. 1 pkt 3, 14, art. 100, art. 106 ust. 1 i 4, art. 106a, art. 107, art. 109 ustawy o pomocy społecznej, którą przyznano M. J. świadczenie pieniężne na zakup posiłku lub żywności w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" w miesiącu lutym 2014r. w kwocie 200 zł.
W uzasadnieniu wskazano, że wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą chorą na cukrzycę i kamicę nerkową, nie pracuje, mieszka w zadłużonym dwupokojowym mieszkaniu. Otrzymuje dodatek mieszkaniowy, przyznany od lutego 2014 r., w styczniu 2014 r. otrzymała zasiłek okresowy.
Organ wskazał, że wnioskodawczyni spełnia warunki formalne do uzyskania pomocy i kwalifikuje się do jej otrzymania. Udzielono jej w tej sytuacji jednorazowo pomocy w wysokości 200 zł. Organ pierwszej instancji wydatkował na świadczenia pieniężne w ramach programu wieloletniego "Pomoc Państwa w zakresie dożywiania" dla 1294 rodzin kwotę 134180 zł, a średnia wysokość zasiłku wyniosła 103,70 zł. Z uwagi na treść art. 3 ust. 3 i ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, w myśl którego rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy organ wskazał, że nie była to jedyna pomoc udzielona wnioskodawczyni w tym czasie. W tej sytuacji należy uznać udzieloną pomoc za stosowną do sytuacji. Świadczenia z pomocy społecznej mają charakter uzupełniający i wspomagający. Wysokość przyznanej pomocy wynika m.in. z aktualnych możliwości ośrodka.
W skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku M. J. wskazała, że organ rozpoznał sprawę wybiórczo, bez uwzględnienia prawa lokalnego, tj. uchwał Rady Miejskiej z dnia 29 stycznia 2014 r. Z uwagi na podniesienie kryterium dochodowego jest ona objęta wieloletnim programem dożywiania. Podniosła, że od kwietnia 2011 r. korzysta z różnych form pomocy – zasiłków okresowych, celowych, świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności. Znaczenie w sprawie ma także decyzja Prezydenta Miasta przyznająca dodatek mieszkaniowy, z której wynika, że nie osiąga ona dochodu. Dlatego nie można jej zarzucić postawy roszczeniowej. Nie czyni z pomocy społecznej źródła dochodu.
W związku z tym, że w przyszłym roku uzyska prawo do emerytury, to interesuje ją pomoc udzielana emerytom, a nie średnia. W jej ocenie wielokrotnie zostało złamane prawo, urzędnicy nie dbają o publiczne pieniądze i nie ma współpracy między jednostkami podległymi Urzędowi Miasta. Zaskarżona decyzja jest krzywdząca, biorąc pod uwagę, że była to zima, a ona nie otrzymuje pomocy wcale, ewentualnie z opóźnieniem.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga nie jest zasadna.
Uchwała Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia wieloletniego programu wspierania finansowego gmin w zakresie dożywiania "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" na lata 2014-2020 (M.P.2013.1024) ustanawia wieloletni program wspierania finansowego gmin w realizacji zadania dożywiania dzieci i zapewnienia posiłku osobom tego pozbawionym i określa m.in. cele tego programu, jego finansowanie oraz zasady podziału środków budżetu państwa na jego realizację.
W dniu 29 stycznia 2014 r. Rada Miejska podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia Miasta do wieloletniego programu wspierania finansowego gmin w zakresie dożywiania "Pomoc Państwa w zakresie dożywiania" na lata 2014- 2010, oraz podwyższenia kryterium dochodowego uprawniającego do przyznania nieodpłatnej pomocy w zakresie dożywiania w formie świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności dla osób objętych tym programem oraz uchwałę nr [...] w sprawie określenia zasad zwrotu wydatków w zakresie dożywiania w formie posiłku albo świadczenia rzeczowego w postaci produktów żywnościowych dla osób objętych wieloletnim programem wspierania finansowego gmin w zakresie dożywiania "Pomoc Państwa w zakresie dożywiania" na lata 2014- 2010.
Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tj. Dz.U. z 2013 r., poz.182 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom w szczególności z powodu ubóstwa, bezrobocia, niepełnosprawności, długotrwałej lub ciężkiej choroby.
Art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, że prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 542 zł (wysokość tej kwoty wynika z art. 8 ust. 1 ustawy oraz z § 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, Dz.U.2012, poz. 823).
W myśl art. 106 ust.4 ustawy decyzję administracyjną o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia wydaje się po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego.
Art. 3 ust. 3 ustawy stanowi, że rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy.
Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 4 ustawy potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej.
Zaskarżone decyzje, w ocenie Sądu, zostały wydane z uwzględnieniem przywołanych powyżej przepisów. Pomoc społeczna w postaci świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności została skarżącej udzielona i uczyniono to po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego (jego aktualizacji). Wbrew stanowisku skarżącej organy wzięły w swych orzeczeniach pod uwagę treść przywołanych w skardze uchwał Rady Miejskiej. Uchwały te przywołane są w podstawie prawnej decyzji organu pierwszej instancji, a pomoc skarżącej została przyznana nieodpłatnie. Uchwały te co do zasady określają przystąpienie Miasta do wspomnianego programu i to na warunkach zaostrzonych kryteriów przyznania pomocy, bowiem podwyższono w nich kryterium dochodowe umożliwiające jej przyznanie. Skarżąca spełnia te kryteria, jak również kryteria uprawniające do otrzymania takiej pomocy nieodpłatnie.
Organy, co zaznaczono w zaskarżonej decyzji, nie mają nieograniczonych środków, wobec czego nie zawsze udzielona pomoc zgodna jest z oczekiwaniami osób o taką pomoc się ubiegających. Przyznana skarżącej kwota (200zł) przewyższyła wysokość kwoty przyznawanej średnio innym potrzebującym (103, 70 zł). Podniesiony przez skarżącą argument, że organy powinny brać pod uwagę wysokość przyznanej pomocy osobom będącym emerytami, bowiem ona sama w przyszłym roku uzyska prawo do emerytury nie jest zasadny, bowiem takie kryterium przyznania pomocy nie jest przewidziane przepisami ustawy.
Należy mieć też na uwadze, że – jak wskazano w zaskarżonej decyzji -skarżąca uzyskuje pomoc także w innej formie. Skarżąca w tym zakresie sama sobie przeczy, zarzucając z jednej strony, że nie otrzymuje pomocy wcale, ewentualnie z opóźnieniem, z drugiej zaś wskazując, że od kwietnia 2011 r. korzysta z różnych form pomocy – zasiłków okresowych, celowych, świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności. Ponadto przedmiotem zaskarżenia jest decyzja pomoc jej przyznająca, nie zaś odmawiająca przyznania takiej pomocy. Zaskarżonymi decyzjami przyznano skarżącej pomoc na luty 2014 r., a wniosek został przez skarżącą złożony w tym samym miesiącu, wobec czego nie można zarzucić organom, że pomocy udzieliły jej z opóźnieniem.
Mając powyższe na uwadze Sąd, nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego lub procesowego mającego lub mogącego mieć wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 152 p.p.s.a. oddalił skargę.