Uzasadnienie
W dniu 21 sierpnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga I. N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 17 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Ponadto, jak stanowi art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem wniesionej przez I. N. skargi jest decyzja ostateczna nakładająca na skarżącego karę pieniężną na podstawie art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.). Zgodnie z art. 93 ust. 2 tej ustawy, decyzja ostateczna nakładająca karę pieniężną na podstawie art. 92a ust. 1 staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą:
- 1) odrzucenia skargi,
- 2) cofnięcia skargi, lub
- 3) wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi.
Z powyższych regulacji wynika, że do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego, organ nie może przystąpić do egzekucji zaskarżonej decyzji ostatecznej. Decyzja taka nie podlega zatem wykonaniu z mocy prawa. W tej sytuacji nie ma możliwości uwzględnienia wniosku strony o udzielenie ochrony tymczasowej na mocy orzeczenia sądu (zob. w tej materii: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 898/14; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku – mając na względzie treść art. 61 § 3 i § 5 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji postanowienia.