Uzasadnienie
W dniu 2 października 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga M. Ż. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 13 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organów pierwszej i drugiej instancji.
Główny Inspektor Transportu Drogowego zapoznawszy się z treścią powyższego wniosku nie odniósł się do niego w sposób merytoryczny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest uzależnione od wykazania, że zaskarżone rozstrzygnięcie powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (vide: art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania mogą być zatem tylko takie akty, które wywołują skutki materialnoprawne w postaci przyznania uprawnienia lub nałożenia obowiązku. Co do zasady, wymaganej cechy wykonalności nie mają akty o charakterze odmownym.
Co istotne, uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonalności spoczywa na stronie skarżącej.
Brak we wniosku jakiejkolwiek argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków) z oczywistych względów uniemożliwia sądowi administracyjnemu merytoryczną ocenę wniosku.
W rozpoznawanej sprawie skarżący zażądał wstrzymania wykonania decyzji wydanych w sprawie, tj. decyzji organu odwoławczego oraz decyzji nakładającej karę pieniężną w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
Zauważyć jednak należy, że skarżący nie wskazał żadnych argumentów, z których wynikałoby, że wykonanie wymienionych wyżej decyzji wywoła skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy.
W postępowaniu wpadkowym, którego celem jest udzielenie skarżącemu tzw. ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 ww. aktu normatywnego (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków).
Takich w przedmiotowej sprawie nie wskazano i Sąd nie ma obowiązku poszukiwać ich we własnym zakresie.
W związku z tym wniosek o wstrzymanie wykonania opisanych powyżej decyzji nie mógł zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.