Uzasadnienie
W dniu 3 lipca 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez organ odwoławczy skarga Wójta Gminy W. (w którego imieniu działała p.o. Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w W.) od wydanej na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 256) decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 kwietnia 2020 r. (nr [...]) orzekającej o uchyleniu decyzji Wójta Gminy W. z dnia 20 lutego 2020 r. (nr [...]) dotyczącej ustalenia wysokości opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej i o umorzeniu postępowania administracyjnego związanego z jej wydaniem prowadzonego w przedmiocie zmiany decyzji organu pierwszej instancji z dnia 28 stycznia 2020 r. (nr [...]).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] przekazując skargę wniosło o jego odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.
Z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. wynika z kolei, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe regulacje należy wskazać, że prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie przysługuje organowi, który wydał decyzję w pierwszej instancji w postępowaniu administracyjnym. Podkreślenia wymaga, że dopuszczenie możliwości złożenia skargi na decyzję organu odwoławczego przez organ pierwszej instancji doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej orzekające w tej samej sprawie.
W orzecznictwie wskazuje się, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na podstawie ustawy, czy też w formie porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez organ tej jednostki jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też postępowania sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji organ jednostki samorządu terytorialnego nie jest podmiotem uprawnionym do zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego (zob. w tej materii m.in.: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2000 r.; sygn. akt OPK 14/00; publ. ONSA 2001/1/17).
Sąd nie ma również wątpliwości co do tego, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może być wykorzystywane w celu rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prezentowanych przez różne organy administracji publicznej.
Wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalnej, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.