Uzasadnienie
Skarżący J. S. wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] – z dnia 14 listopada 2005 r. nr [...] oraz z dnia 21 listopada 2006 r. nr [...].
W skardze stwierdził jedynie, że odwołuje się od decyzji i domaga się odszkodowania za przedterminowe zerwanie zezwolenia z dnia 3.12. 2001 r., które "było ważne" do dnia 31.12.2005 r., a utracone z powodu choroby. Domaga się też odszkodowania w kwocie 20.000 zł za szkody "wyrządzone modernizacją lokalu i utratą bytu".
Zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2006 r. zarządzono rozdzielenie skarg.
W sprawie niniejszej Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] decyzją z dnia 14 listopada 2005 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 3 czerwca 2005 r. nr [...], odmawiającą wydania skarżącemu zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych o zawartości alkoholu do 4,5 % oraz piwa w lokalu gastronomicznym położonym przy ul. [...] w S. G. Organ w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podkreślając, że skarżący nie przedstawia żadnych zarzutów co do treści decyzji, a kwestia wygaśnięcia poprzedniego zezwolenia, które posiadał skarżący, nie jest przedmiotem postępowania.
Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez określenie naruszenia prawa przez zaskarżoną decyzję – na piśmie w 2 egzemplarzach.
Wezwanie skarżący otrzymał w dniu 3 lutego 2006 r. (k. 11 akt).
Skarżącemu przyznano prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata.
Z treści pisma skarżącego z dnia 16 marca 2006r. wynika, że rezygnuje on z reprezentowania go przez adwokata ("wnoszę o wycofanie adwokata z urzędu").
W tym samym piśmie z dnia 16 marca 2006 r. w pkt 2 skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy nieprzedłużenia umowy dzierżawy gruntu, likwidacji pawilonu, odszkodowania w kwocie 30.000 zł (dodatkowo). Stwierdził, że Urząd Miasta w S. G. działał na jego szkodę, gdy skarżący prowadził działalność gospodarczą oraz że domaga się wyjaśnienia, dlaczego wpłacone przez niego pieniądze zostały przeznaczone przez Urząd Miasta w S. G. na inny cel, a nie zwrócone jemu.
W związku z żądaniem zawartym w pkt 2 pisma z dnia 16 marca 2006 r. zostało ono przedłożone Prezesowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w celu przekazania go Prezydentowi Miasta [...] i żądanie to nie jest przedmiotem niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Skarżący wezwany został do uzupełnienia braków skargi przez określenie naruszenia prawa i mimo upływu zakreślonego mu terminu braków tych nie uzupełnił.
Wskazanie "naruszenia prawa" czy też "naruszenia interesu prawnego" jest to wskazanie, na czym polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie czy czynności, czyli wskazanie to musi być związane z zaskarżoną decyzją. Innymi słowy jest to podanie przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
Wymóg ten zostanie spełniony, gdy skarżący wykaże, na czym polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności (patrz też "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", pod red. Bogusława Dautera i in., Zakamycze 2005, str. 155).
Skarżący nie dokonuje takiego wskazania ani w treści samej skargi (uzasadnienie dotyczy żądania odszkodowania związanego z wygaśnięciem wcześniej udzielonego zezwolenia z dnia 3.12.2001 r. nr [...] - wobec - jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych pisma skarżącego z dnia 27.04.2005 r. – niezapłacenia przez niego w terminie III raty), ani w treści pisma z dnia 16 marca 2006 r. (które dotyczy odszkodowania za nieprzedłużenie umowy dzierżawy gruntu i likwidacji pawilonu).
W ocenie Sądu uzasadnienie znajdujące się w rubryce 5 druku PPF (k.13) dotyczy - co należy podkreślić - jedynie wniosku o przyznanie prawa pomocy, ale nawet w jego treści nie wskazano naruszenia prawa czy interesu prawnego związanego z treścią zaskarżonej przez skarżącego decyzji (modernizacja lokalu, posiadanie zezwolenia na sprzedaż piwa przez poprzedniego dzierżawcę).
W tej sytuacji stwierdzić należy, że skarżący nie uzupełnił w terminie braków skargi.
Ponadto wskazać trzeba, że, zgodnie z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3). Z treści art. 4 wynika, iż sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Żądanie sformułowane przez skarżącego w skardze jako żądanie odszkodowania ma charakter roszczenia cywilnego.
Żądanie to nie należy do kategorii spraw, o których mowa w art. 3 –5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a właściwym do rozstrzygnięcia w jego przedmiocie będzie sąd powszechny.
Stosownie do art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1) oraz gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi(pkt 3).
Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy wyżej przytoczonych przepisów skargę odrzucił.