Uzasadnienie
Wojewódzka Komisja Lekarska Ministra Spraw Wewnętrznych orzeczeniem nr [...] z dnia 15 kwietnia 2014 r. rozpoznała u M. R. następujące schorzenia:
- 1. astma oskrzelowa, stopnia umiarkowanego z okresowo występującymi zaostrzeniami (§ 35 pkt 4 D);
- 2. krótkowzroczność obu oczu (§ 13, pkt 3 C).
Stwierdzono, że w/w jest zdolny do pracy, do samodzielnej egzystencji. Jest natomiast całkowicie niezdolny do służby w Policji. Zaliczono go do trzeciej grupy inwalidów. Uznano, że inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą, z wypadkiem ani chorobą powstałą wskutek szczególnych warunków służby. Ponadto zaliczono w/w do żadnej grupy inwalidów z tytułu schorzeń narządów ruchu, wzroku oraz słuchu. Inwalidztwo istnieje od 30 kwietnia 2014r. i jest inwalidztwem czasowym.
W odwołaniu od powyższego orzeczenia M.R. nie zgodził się z uznaniem, że inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą.
Okręgowa Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych orzeczeniem Nr [...] z dnia 6 czerwca 2014r. utrzymała w mocy powyższe orzeczenie. Uznano, że M. R. jest całkowicie niezdolny do służby w policji.
M.R. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwestionował orzeczenie organu II instancji. Nie zgodził się z orzeczeniem w przedmiocie zaliczenia go do trzeciej grupy inwalidzkiej oraz nie uznaniu, że jego inwalidztwo ma związek ze służbą w Policji. W uzasadnieniu skargi podał, że organ źle zinterpretował rozporządzenie MSW z dnia 29.09.2005r.
Okręgowa Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Wskazała, że w oparciu o Rozporządzanie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29.09.2005r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających ze służbą m.in. w Policji ustalono związek ze służbą postawionego rozpoznawania astmy oskrzelowej. Z dokumentacji M. R. wynika, że funkcjonariusz nie pełnił długotrwałej służby w szkodliwych dla zdrowia środowisku lub w trudnych warunkach atmosferycznych. Alergię spowodowały trawy, roztocza i drzewa. Zatem schorzenie badanego nie spełniało warunków w/w Rozporządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie i inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie, mając na uwadze treść odwołania i skargi zainteresowanego, należało uznać, że przedmiotem zaskarżenia jest wyłącznie ta część orzeczenia, która dotyczy ustalenia stopnia inwalidztwa oraz związku schorzenia ze służbą.
Należy w tym miejscu wskazać, że kwestią dopuszczalności skargi na orzeczenie komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą zajmował się Sąd Najwyższy. Co prawda sprawa dotyczyła służby wojskowej, ale pogląd tam przedstawiony ma zastosowanie także w przedmiotowej sprawie. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAPiUS, 2000 r. Nr 5, poz. 167) stwierdził, że "Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową". Wprawdzie powyższa uchwała wydana została na gruncie obowiązującej wówczas ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 268 ze zm.), jednakże zachowuje swą aktualność pod rządami nowej ustawy procesowej obowiązującej od 1 stycznia 2004 r., regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi.
Skoro zatem od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego, w tym rentowego, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje (por. postanowienie 7 sędziów NSA z dnia 6 listopada 2000r. OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47), to analogicznie w niniejszej sprawie, także skarga od orzeczenia Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych będzie podlegała odrzuceniu. Skarżący kwestionował bowiem tylko ustalenia co do stopnia inwalidztwa oraz związku schorzenia ze służbą.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.