Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2024 r. (sygn. akt III SA/Gd 673/23) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. T. (dalej jako: "skarżąca") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 25 września 2023 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie dodatku mieszkaniowego.
Na powyższe postanowienie skarżąca pismem z dnia 25 kwietnia 2024 r. złożyła zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (§ 1). Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (§ 2).
Z kolei art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a. stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3. p.p.s.a.
Zgodnie natomiast z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2024 r. odrzucił skargę M. T. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., tj. z uwagi na niedopuszczalność złożonej przez skarżącą skargi z powodu braku posiadania przez nią interesu prawnego do wniesienia skargi w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze należy podkreślić, że stosownie do wskazanych wyżej przepisów na powyższe rozstrzygnięcie jako postanowienie kończące postępowanie w sprawie, przysługuje do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna, a nie zażalenie, o czym skarżąca została prawidłowo pouczona pismem z dnia 5 kwietnia 2024 r., doręczonym w dniu 23 kwietnia 2024 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 88 akt sądowych).
Podkreślenia także wymaga, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia, który musi spełniać określone ustawą wymagania formalne. Stosownie bowiem do treści art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto osobami uprawnionymi do wniesienia skargi są podmioty wymienione w art. 175 § 2a i § 3 p.p.s.a. Z akt sprawy nie wynika natomiast, by skarżąca był osobą uprawnioną – w myśl powołanych wyżej przepisów – do osobistego sporządzenia takiej skargi.
W konsekwencji, skoro ustawodawca przewidział skargę kasacyjną jako środek prawny zaskarżenia ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 kwietnia 2024 r., to w takim przypadku sporządzenie i wniesienie przez samą stronę (tj. przez skarżącą osobiście) zażalenia na to orzeczenie, wywołuje ten skutek, że zażalenie takie jest niedopuszczalne i podlega ono odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2004 r., sygn. akt OZ 120/04).
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.