Uzasadnienie
J.M., pismem z dnia 24 sierpnia 2018 r., wniósł skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 7 sierpnia 2018 r. w przedmiocie opłaty za przeprowadzenie badań laboratoryjnych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 17 września 2018 r. wydanym na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2018 r. poz. 1302) – powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem z dnia 27 listopada 208 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 27 lutego 2019 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując w uzasadnieniu na uchylenie się przez skarżącego od podania informacji obrazujących rzeczywistą wysokość środków, którymi ewentualnie dysponuje, ukazujących wysokość jego zobowiązań i stałych wydatków.
Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu sprzeciwu J.M., utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 27 lutego 2019 r.
Skarżący pismem z dnia 17 maja 2019 r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 17 września 2018 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł.
W odpowiedzi na wezwanie, skarżący w dniu 13 czerwca 2019 r. ponownie wniósł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w którym oświadczył, że jego sytuacja rodzinna i finansowa pogorszyła się.
Postanowieniem z dnia 9 września 2019 r. referendarz sądowy odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując w uzasadnieniu, że skarżący w toku rozpoznania wniosku uchylił się od przedłożenia oświadczeń i dokumentów niezbędnych do zbadania jego rzeczywistej sytuacji majątkowej.
Postanowienie powyższe również zostało utrzymane w mocy, w wyniku rozpoznania sprzeciwu J.M., przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 7 listopada 2019 r.
Pismem z dnia 11 grudnia 2019 r. skarżący po raz drugi został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 17 września 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł. Skarżącemu zakreślono termin 7 dni do wykonania prawomocnego zarządzenia. W wezwaniu wskazano również, że nieuiszczenie wpisu sądowego w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Doręczenie skarżącemu powyższego wezwania nastąpiło w dniu 30 grudnia 2019 r. (potwierdzenie odbioru k. 38). Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu przypadł na dzień 6 stycznia 2019 r., który był dniem ustawowo wolnym od pracy, zatem za ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie, stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a., należało przyjąć dzień 7 stycznia 2019 r.
Z notatki urzędowej Oddziału Finansowo – Budżetowego tut. Sądu z dnia 21 stycznia 2020 r. wynika, że w okresie od dnia 7 sierpnia 2019 r. do dnia 20 stycznia 2020 r. J.M. nie dokonał wpłaty w wysokości 100 zł.
Stosownie do treści art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieuiszczenia wpisu od skargi art. 220 § 3 p.p.s.a przewiduje jej odrzucenie.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.