Uzasadnienie
W dniu 5 października 2019 r. B.P.(zwany dalej także "stroną", "skarżącym", "studentem"), będący studentem jednolitych studiów niestacjonarnych na kierunku prawo na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu, zwrócił się z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na studiowanie w semestrze V w roku akademickim 2019/2020 z długiem punktowym ECTS wynoszącym 16 punktów.
W dniu 8 października 2019 r. Prodziekan ds. Studiów Niestacjonarnych Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu – na podstawie § 22 ust. 4 Regulaminu Studiów - wydał decyzję, którą odmówił ww. studentowi zgody na studiowanie z długiem punktowym przewyższającym dopuszczalny limit, wskazując że maksymalny dług punktowy ECTS może wynosić 12 punktów.
Po rozpoznaniu odwołania Rektor Uniwersytetu, decyzją z dnia 30 października 2019 r. (nr (...)) – na podstawie art. 21 ust. 2 Regulaminu Studiów, stanowiącego załącznik do Uchwały nr 120/19 Senatu Uniwersytetu z dnia 26 września 2019 r., zwanego dalej także "regulaminem" - utrzymał w mocy decyzję Dziekana Wydziału Prawa i Administracji.
W uzasadnieniu decyzji Rektor wskazał, że zgodnie z § 21 ust. 2 regulaminu, w przypadku gdy dług punktowy ECTS studenta ubiegającego się o zezwolenie, o którym mowa w § 22 ust. 1, przekracza limit maksymalnego długu punktowego ECTS określonego zgodnie z § 22 ust. 4, dziekan odmawiając udzielenia zezwolenia, może orzec o powtarzaniu semestru. Stosownie do § 22 ust. 4 regulaminu, dziekan po zasięgnięciu opinii rady programowej kierunku studiów, określa liczbę punktów ECTS nie większą niż 12, której przekroczenie w danym semestrze studiów nie pozwala studentowi ubiegać się o zezwolenie na studiowanie w następnym semestrze (maksymalny dług punktowy ECTS).
Organ wyjaśnił, że student nie zaliczył przedmiotów o łącznej liczbie 16 punktów ECTS, które mają charakter kierunkowy (prawo cywilne II, prawo karne procesowe). Złożenie wniosku po 1 października 2019 r. oznaczało wejście w życie nowego regulaminu studiów i wynikających z niego zapisów regulujących realizację toku studiów.
Organ wskazał, że oceny z zaliczeń i egzaminów zaliczonych lub niezaliczonych w sesji poprawkowej trwającej do 15 września 2019 r. ukazały się przed 1 października, tak więc możliwe było złożenie podania o studiowanie z wyżej wskazanym długiem punktowym w terminie, gdy obowiązywał wcześniejszy regulamin. Podnoszona przez studenta argumentacja, tj. zwiększony zakres obowiązków w miejscu pracy oraz to, że nowa regulacja uniemożliwia elastyczne planowanie semestru (przy czym trudno uznać, że student planował niezaliczenie przedmiotów) - nie mogą stanowić powodu do nieprzestrzegania zapisów zawartych w regulaminie studiów.
B.P.zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych.
Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego:
a/ § 3 uchwały nr 120/19 Senatu Uniwersytetu z dnia 26 września 2019 r. w zw. z § 21 ust. 2 Regulaminu Studiów Uniwersytetu, stanowiącego załącznik do wskazanej uchwały, poprzez jego zastosowanie w sytuacji, kiedy w oparciu o przepis rangi ustawowej, tj. art. 75 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668 – dalej jako "p.s.w.n."), nie było podstaw do jego stosowania;
b/ § 3 uchwały nr 120/19 Senatu Uniwersytetu z dnia 26 września 2019 r. w zw. z art. 75 ust. 3 p.s.w.n., poprzez podjęcie decyzji przed upływem terminu do zgłoszenia uwag, co do treści Regulaminu przez samorząd studencki.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w dniu 9 października 2019 r. został poinformowany drogą elektroniczną, że nie otrzymał zgody na studiowanie z długiem punktowym ECTS w związku z przekroczeniem limitu punktów w oparciu o § 22 ust. 4 Regulaminu Studiów UG. Z ustnych wyjaśnień Prodziekana wynikało, że zastosował § 21 ust. 2 Regulaminu Studiów, stanowiącego załącznik do uchwały nr 120/19 Senatu Uniwersytetu z 26 września 2019 r. Skarżący zaznaczył, że zgodnie z § 3 tej uchwały weszła ona w życie z dniem 1 października 2019 r., tymczasem zgodnie z przepisem art. 75 ust. 2 p.s.w.n. regulamin studiów jest uchwalany co najmniej na 5 miesięcy przed rozpoczęciem roku akademickiego. Rok akademicki rozpoczyna się 1 października a zatem uchwała z dnia 26 września 2019 r., na podstawie której regulamin wchodzi w życie od 1 października 2019 r. (czyli pięć dni po podjęciu uchwały), jest niezgodna z prawem i jako taka - uchwała i Regulamin - nie powinny być stosowane zarówno przez Dziekana Wydziału Prawa i Administracji, jak i przez Rektora rozpoznającego odwołanie od decyzji Dziekana.
Skarżący zaznaczył, że dotychczasowy regulamin Uniwersytetu nie określał limitu punktów ETCS umożliwiającego studiowanie z tzw. długiem punktowym a określenie tego długu - limitu punktów ETCS, znajdowało się w uchwale Rady Wydziału i limit ten wynosił 24 punkty ETCS.
W tej sytuacji zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem a niezgodność jej polega również na naruszeniu przepisu art. 75 ust. 3 p.s.w.n., który odnosi się do wymogu i trybu uzgodnienia regulaminu z samorządem studenckim. Termin do konsultacji nowego regulaminu z samorządem studenckim nie upłynął, a zatem – w ocenie skarżącego – regulamin nie powinien być stosowany z racji niepewności co do wyniku uzgodnienia z samorządem studenckim.
Skarżący jako niezasadny uznał przytoczony w uzasadnieniu decyzji argument, że mógł złożyć podanie o studiowanie z długiem punktowym przed wejściem w życie nowego regulaminu. Zgodnie z informacją uzyskaną w Dziekanacie ustalony termin do złożenia wniosku o studiowanie z długiem punktowym to 15 października 2019 r., a ponadto – zdaniem skarżącego - nie było żadnych przesłanek wskazujących na to, że regulamin ulegnie zmianie i to w sposób daleko bardziej niekorzystny od poprzedniego regulaminu wprowadzonego uchwałą nr 20/15 Senatu Uniwersytetu z dnia 26 marca 2015 r. Mając na uwadze powszechnie obowiązujące przepisy, w tym art. 75 ust. 3 p.s.w.n. (5-miesięczny termin) skarżący mógł być przekonany, że w roku akademickim 2019/2020 będzie obowiązywał regulamin dotychczasowy.
Ponadto – jak wskazał - realnie rzecz oceniając nie miał możliwości zapoznania się z nowym regulaminem. Zaznaczył, że - choć jako student ma niewątpliwie obowiązek znać uchwały Senatu, a zwłaszcza obowiązujący regulamin i akceptować autonomię Senatu w zakresie uchwalania Regulaminu - to ma również prawo oczekiwać, ze nie będzie zaskakiwany zmianami regulaminu, które z dnia na dzień pozbawiają go istniejących uprawnień. Regulacja, w której wprowadza się nowy Regulamin niejako z dnia na dzień, bez wymaganego - odpowiedniego vacatio legis - nie powinna być uznana za prawo słuszne i sprawiedliwe, tym bardziej w sytuacji, kiedy prowadzi ona do istotnego uszczuplenia praw, gdyż godzi to w zasadę równości wobec prawa i pewności prawa.
W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o jej oddalenie.
W odniesieniu do zarzutów skargi organ stwierdził, że art. 75 ust. 2 p.s.w.n. nie znajdował zastosowania wobec pierwszego regulaminu studiów uchwalanego po wejściu w życie tej ustawy. Zastosowanie tego przepisu było bowiem wyłączone na mocy przepisu szczególnego o charakterze przejściowym, tj. art. 263 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1669 ze zm. – dalej zwanej "ustawa wprowadzającą p.s.w.n."). Ze względu zatem na wyraźne brzmienie art. 263 ustawy wprowadzającej p.s.w.n. nie można więc zgodzić się z twierdzeniami skarżącego, że nie było żadnych przesłanek wskazujących na to, że regulamin ulegnie zmianie.
Organ zaznaczył, że projekt uchwalonego w dniu 26 września 2019 r. Regulaminu Studiów, został uzgodniony z właściwym organem samorządu studenckiego Uniwersytetu, na dowód czego do odpowiedzi na skargę załączony został "Wyciąg z protokołu posiedzenia Senatu Uniwersytetu w dniu 26 września 2019 roku", z którego m.in. wynika, że "Przewodnicząca Parlamentu Studentów A.M. poinformowała, że uwzględniono wszystkie poprawki zgłoszone przez studentów, Samorząd Studentów Uniwersytetu zaopiniował Regulamin pozytywnie".
Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących zakresu zastosowania obowiązującego Regulaminu Studiów, w tym brzmienia § 3 regulaminu, organ przywołując wybrane orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego oraz sądów administracyjnych wskazał, że brak przepisów przejściowych nie przesądza sam przez się o luce w zakresie regulacji intertemporalnej, gdyż milczenie prawodawcy co do reguł intertemporalnych należy uznać za przejaw jego woli bezpośredniego stosowania nowego prawa (zob. np. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 listopada 2008 r., sygn. akt K 30/06, OTK-A 2006, nr 10, poz. 149), a w sytuacjach, kiedy prawodawca nie wypowiada się wyraźnie w kwestii przepisów przejściowych, należy przyjąć, że nowe przepisy mają z pewnością zastosowanie do zdarzeń prawnych powstałych po ich wejściu w życie, jak i do tych, które miały miejsce wcześniej jednak trwają dalej - po wejściu w życie nowej ustawy.
Przy ustalaniu następstw prawnych zdarzeń, które miały miejsce pod rządami dawnych norm, ale występują w okresie, gdy nowa norma weszła w życie, należy - zgodnie z zasadą lex retro non agit - następstwa te określać na podstawie dawnych norm, ale jedynie do czasu wejścia w życie norm nowych. W takiej sytuacji dopuszczalne jest zatem zastosowanie przepisów nowych do stanów zaistniałych wcześniej i trwających w dniu wejścia w życie tej ustawy. Zasada bezpośredniego działania nowego prawa, przyjęta wobec braku przepisów przejściowych, polega na tym, iż od chwili wejścia w życie nowych norm prawnych należy je stosować do wszelkich stosunków prawnych, zarówno tych, które dopiero powstaną, jak i tych, które powstały wcześniej przed wejściem w życie nowych przepisów, ale które trwają w czasie dokonywania zmian prawa. Zaletą tej zasady bezpośredniego działania nowego prawa jest to, że od wejścia w życie nowej regulacji prawnej wszyscy uwikłani w stosunki prawne danego rodzaju mają być traktowani jednakowo, według tych samych norm.
Rozwiązanie takie odpowiada intencji prawodawcy, który zmieniając regulację prawną co do zasady zakłada, że nowe normy są bardziej dostosowane do aktualnych warunków niż prawo poprzednio obowiązujące (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 3116/15, LEX nr 2337676, a także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 584/13, LEX nr 1362408).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.") uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia w oparciu o wyżej wskazane kryterium Sąd uznał, że złożona skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 75 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668 ze zm. – dalej w skrócie: "p.s.w.n.") organizację studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów (ust. 1). Regulamin studiów jest uchwalany co najmniej na 5 miesięcy przed rozpoczęciem roku akademickiego (ust. 2). Regulamin studiów wymaga uzgodnienia z samorządem studenckim. Jeżeli w ciągu 3 miesięcy od uchwalenia regulaminu senat i samorząd studencki nie dojdą do porozumienia w sprawie jego treści, regulamin wchodzi w życie na mocy ponownej uchwały senatu podjętej większością co najmniej 2/3 głosów jego statutowego składu (ust. 3). Regulamin studiów wchodzi w życie z początkiem roku akademickiego (ust. 4). Do zmiany regulaminu studiów stosuje się odpowiednio przepisy ust. 2-4 (ust. 5).
Regulamin studiów stanowi jeden z podstawowych aktów prawa wewnętrznego uczelni. Postanowienia regulaminu studiów normują relacje pomiędzy studentem a uczelnią. Z jednej strony są przepisami wiążącymi organ uczelni przy wydawaniu przez niego rozstrzygnięć w indywidualnych sprawach dotyczących studenta, z drugiej natomiast wyznaczają zasady postępowania studenta, do których jest on obowiązany zgodnie z art. 107 ust. 1 p.s.w.n.
W rozpoznawanej sprawie podstawą wydania przez organy uczelni zaskarżonych decyzji były postanowienia Regulaminu Studiów Uniwersytetu, stanowiącego załącznik do Uchwały nr 120/19 Senatu Uniwersytetu z dnia 26 września 2019 roku (§ 1 ww. uchwały). W § 2 tej uchwały wskazano, że Regulamin Studiów Uniwersytetu, stanowiący załącznik do uchwały nr 20/15 Senatu Uniwersytetu z dnia 26 marca 2015 r. (ze zm.), traci moc 30 września 2019 roku, natomiast w § 3 stwierdzono, że uchwała wchodzi w życie z dniem 1 października 2019 roku.
Z powyższego wynika, że postanowienia – uchwalonego Uchwałą nr 120/19 Senatu Uniwersytetu z dnia 26 września 2019 r. - Regulaminu Studiów Uniwersytetu (zwanego dalej także w skrócie: "Regulaminem"), uzyskały moc obowiązującą od 1 października 2019 r.
Stosownie do § 22 Regulaminu student, który nie spełnił wymogów wskazanych w § 13 ust. 2 i nie zaliczył semestru, może złożyć do prodziekana wniosek o zezwolenie na studiowanie w następnym semestrze z obowiązkiem spełnienia tych wymogów w najbliższej sesji egzaminacyjnej, w której zgodnie z programem studiów są przewidziane zaliczenia i egzaminy z przedmiotów niezaliczonych przez studenta (ust. 1). Zgodnie z ust. 2 prodziekan udziela zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jeśli dług punktowy ECTS studenta nie przekracza limitu maksymalnego długu punktowego ECTS, o którym mowa w ust.
4. Zezwolenie prodziekana jest warunkiem wpisu studenta na następny semestr. Stosownie zaś do ust. 4 dziekan, po zasięgnięciu opinii rady programowej kierunku studiów, określa liczbę punktów ECTS nie większą niż 12, której przekroczenie w danym semestrze studiów nie pozwala studentowi ubiegać się o zezwolenie na studiowanie w następnym semestrze (maksymalny dług punktowy ECTS).
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego bezsprzecznie wynika (czego także nie kwestionuje skarżący), że dług punktowy ECTS skarżącego z IV semestru wynosił 16 punktów ECTS, co w świetle limitu punktowego określonego w § 22 ust. 4 Regulaminu, wskazywało na jego przekroczenie. W opisanej sytuacji zaskarżone decyzje odmawiające skarżącemu udzielenia zgody na studiowanie z długiem punktowym przewyższającym dopuszczalny limit, zostały wydane w zgodzie z obowiązującym w dniu ich wydania Regulaminem Studiów Uniwersytetu.
Skarżący dopatrywał się natomiast wadliwości zaskarżonych decyzji w tym, że zostały wydane w oparciu o nieprawidłowo uchwalony Regulamin, co winno skutkować brakiem podstaw do zastosowania postanowień tego Regulaminu w jego sprawie, i w związku z tym zastosowania regulacji uprzednio obowiązujących w tym zakresie, na podstawie Regulaminu Studiów Uniwersytetu uchwalonego Uchwałą nr 20/15 Senatu Uniwersytetu z dnia 26 marca 2015 roku w sprawie Regulaminu Studiów Uniwersytetu.
Z takim stanowiskiem nie można się jednak zgodzić, co słusznie argumentował organ w odpowiedzi na skargę. Abstrahując od kwestii spełnienia w niniejszej sprawie wymogów dotyczących procedury uchwalania regulaminu studiów określonych w art. 75 p.s.w.n., należy zwrócić uwagę, że "kwestionowany" Regulamin był uchwalany w "okresie przejściowym", w którym dotychczas obowiązująca ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2183 ze zm. – dalej w skrócie "u.s.w.") została zastąpiona ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Stosownie do art. 470 p.s.w.n., ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669 oraz z 2019 r. poz. 39 i 534).
W art. 350 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wskazano, że ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r. (z wyłączeniem wskazanych przepisów, które weszły w życie bądź z dniem następującym po dniu ogłoszenia bądź z dniem 1 stycznia 2019 r., a które jednakże nie odnosiły się do przepisów dotyczących regulaminów studiów). W art. 263 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wskazano natomiast, że senaty uczelni uchwalą regulaminy studiów na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 1 (czyli p.s.w.n.), w terminie umożliwiającym ich wejście w życie nie później niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy (ust. 1), zaś regulaminy uchwalone na podstawie art. 161 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 169 pkt 3 (czyli u.s.w.) zachowują moc do dnia wejścia w życie regulaminów, o których mowa w ust. 1 (ust. 2).
Z przywołanej regulacji prawnej wynika, że ustawodawca wyznaczył wyraźną czasową cezurę obowiązywania dotychczasowych regulaminów studiów (uchwalonych pod rządami ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym) i wejścia w życie nowych regulaminów (uchwalanych już na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce), jaką jest 12 miesięcy od dnia wejścia w życie p.s.w.n., czyli dzień 1 października 2019 r. Niewątpliwie przepis art. 263 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, jest przepisem przejściowym, a tym samym przepisem szczególnym w stosunku do art. 75 p.s.w.n.
Należy więc przyjąć, że w "okresie przejściowym" spełnienie wymogów dotyczących trybu uchwalania regulaminu, a ściślej mówiąc uchwalenia pierwszego regulaminu studiów pod rządami p.s.w.n, musi być oceniane z uwzględnieniem szczególnego uregulowania, wprowadzającego wymóg określonego w ustawie z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce dnia wejścia w życie uchwalonego przez senat uczelni regulaminu studiów (nie później niż 1 października 2019 r.).
W związku z powyższym – jakkolwiek za naganną praktykę organu uczelni (Senatu Uniwersytetu) należało uznać uchwalenie Regulaminu Studiów Uniwersytetu w dniu 26 września 2019 r. czyli na 5 dni przed datą jego wejścia w życie – to jednak w szczególnych okolicznościach sprawy związanych z "okresem przejściowym", a w związku z tym szczególnymi zasadami mającym na celu wprowadzenie uregulowań prawnych określonych p.s.w.n., należało uznać, że organy uczelni orzekające w niniejszej sprawie były obowiązane do zastosowania przepisów obowiązującego od dnia 1 października 2019 r. Regulaminu Studiów Uniwersytetu uchwalonego Uchwałą nr 120/19 Senatu Uniwersytetu z dnia 26 września 2019 r.
Mając powyższe na uwadze, podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego przez skarżącego skutku. W szczególności należy zatem podkreślić, że – wobec niemożności udzielenia skarżącemu zgody na studiowanie z posiadanym przez niego długiem punktowym ECTS – istniały podstawy do zastosowania § 21 ust. 2 Regulaminu (który niewątpliwie obowiązywał od dnia 1 października 2019 r.), zgodnie z którym "W przypadku gdy dług punktowy ECTS studenta ubiegającego się o zezwolenie, o którym mowa w § 22 ust. 1, przekracza limit maksymalnego długu punktowego ECTS określonego zgodnie z § 22 ust. 4, dziekan odmawiając udzielenia zezwolenia, może orzec o powtarzaniu semestru". W odniesieniu natomiast do twierdzeń skarżącego o podjęciu Uchwały nr 120/19 Senatu Uniwersytetu z dnia 26 września 2019 r. przed upływem terminu do zgłoszenia uwag, co do treści Regulaminu przez samorząd studencki i w związku z tym niepewności co do wyniku jego uzgodnienia z samorządem studenckim, wskazać należy, że – pomijając zasygnalizowane powyżej kwestie dotyczące szczególnego stosowania m.in. art. 75 ust. 3 p.s.w.n. w przypadku pierwszego regulaminu studiów uchwalanego pod rządami p.s.w.n. – z wyjaśnień Rektora Uniwersytetu zawartych w odpowiedzi na skargę wynika, że Regulamin przed uchwaleniem został uzgodniony z właściwym organem samorządu studenckiego Uniwersytetu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na podstawie art. 151 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji.