Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.
Wnioskodawca, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł sprzeciw od ww. orzeczenia, w którym wskazał, że w żaden sposób referendarz nie uwzględnił jego sytuacji rodzinnej i majątkowej. Podał, że sam wychowuje dwóch synów, a wydatki miesięczne nie zostały zawyżone. Odmowa przyznania prawa pomocy ugodzi w dobro rodziny.
Zarządzeniem z dnia 2 października 2014r. wezwano pełnomocnika skarżącego do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń obrazujących sytuację majątkową skarżącego.
W następstwie ww. wezwania skarżący przedłożył kserokopię zeznania podatkowego PIT-28 i PIT-28A za 2013r. oraz złożył oświadczenie informujące o braku wpłat składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne w roku 2014r., z uwagi na nieosiąganie przychodu.
Z uwagi na to, że wniesiony sprzeciw nie podlegał odrzuceniu, zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", postanowienie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlega ponownemu rozpatrzeniu przez Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy dany podmiot wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przepisy te stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem rzeczą wnioskodawcy jest wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.
Sąd po ponownym zbadaniu akt sprawy, w tym przedłożonych dokumentów (m.in. zaświadczeń, wyciągów bankowych, orzeczeń sądowych, deklaracji podatkowych) doszedł do przekonania, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, a tym samym spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy.
Z danych zawartych w złożonych przez skarżącego dokumentach wynika bowiem, że sam wychowuje dwóch synów. Matka dzieci nie uczestniczy w ich wychowaniu. W Sądzie Rejonowym w S. toczy się sprawa przeciwko matce o alimenty. Na podstawie prawomocnego postanowienia wydanego przez Sąd Rejonowy w K. skarżący zobligowany jest do zapłaty kwoty 34.00 zł na rzecz I. M.. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą. Z przedłożonej do akt sprawy deklaracji PIT 28 wynika, że za 2013r. osiągnął przychód w wysokości 53.930,38 zł, z czego do urzędu skarbowego musiał zapłacić podatek w wysokości 3 074 zł. W miesiącu marcu 2014r. osiągnął przychód w wysokości 300 zł. Z uwagi na brak zleceń w roku bieżącym nie opłaca składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oraz nie dokonywał w 2014r. wpłat ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz stan faktyczny rozpatrywanej sprawy należało uznać, że poniesienie kosztów sądowych z tytułu wpisu od skargi przekracza w znacznej mierze możliwości finansowe wnioskodawcy.
Stąd też Sąd postanowił przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, o czym orzeczono na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.