Uzasadnienie
W dniu 21 września 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez organ skarga I. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 8 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia bezczynności lub prowadzenia postępowania w sposób przewlekły przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie skarżący uczynił postanowienie mające swoją podstawę w art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej w skrócie jako "k.p.a.").
Zastosowany przez Kolegium przepis art. 37 § 6 k.p.a. przewiduje wydanie postanowienia rozpatrującego ponaglenie, które jest środkiem prawnym służącym zwalczaniu bezczynności lub przewlekłości w załatwianiu sprawy przez organ administracji publicznej prowadzący dane postępowanie. Sąd podziela pogląd Kolegium, że wniesienie ponaglenia względem podmiotu (instytucji) niebędącego organem prowadzącym postępowanie administracyjne uzasadnia – w świetle art. 37 § 6 k.p.a. – odmowę stwierdzenia, że dany podmiot pozostaje w bezczynności lub prowadził postępowanie w sposób przewlekły.
Należy w tym miejscu wskazać, że postanowienie mające swą podstawę w art. 37 § 6 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera jakiegokolwiek rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Nie jest to również postanowienie, które może być zaskarżone zażaleniem (zob. art. 141 § 1 k.p.a.).
W świetle powyższych zapatrywań uznać należy, że postanowienie wydane w oparciu o art. 37 § 6 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem ze wspomnianym wcześniej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W świetle art. 58 § 1 punkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli zainicjowana nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 punkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia.