Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odrzucił skargę na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...]. Postanowienie to stało się prawomocne w dniu 20 maja 2008 r.
W związku ze złożeniem przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku prawomocnym postanowieniem z dnia 20 maja 2008 r. ustanowił skarżącemu pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata.
W skierowanym do Sądu piśmie (data wpływu 6 czerwca 2008 r.) skarżący sformułował szereg uwag i wniosków dotyczących nie tylko toczącego się wcześniej przed Sądem, lecz już zakończonego postępowania, ale również postępowań prowadzonych przez innego organy, w tym przez Sąd Okręgowy w G. W dniu 10 czerwca 2008 r. sędzia sprawozdawca wydał zarządzenie, którym nakazano poinformować skarżącego – w odpowiedzi na w/w pismo – że spawa o sygn. akt IIISA/Gd 71/08 została zakończona prawomocnym postanowieniem o odrzuceniu skargi, w związku z czym Sąd nie może rozpoznać złożonych w piśmie z dnia 6 czerwca 2008 r. wniosków. O treści tego zarządzenia skarżący został poinformowany pismem z dnia 11 czerwca 2008 r. Skarżący w dniu 27 czerwca 2008 r. złożył na to zarządzenie zażalenie nazywając je " postanowieniem z dnia 11.
- 06. 2008 r."
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z dyspozycji przepisu art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia skatalogowane we wskazanym przepisie.
W myśl art. 198 powołanej ustawy przepisy dotyczące postanowień stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeśli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. "Odpowiednie" zastosowanie tych przepisów może mieć miejsce tylko w odniesieniu do zarządzeń wskazanych w ustawie jako zaskarżalnych zażaleniem.
Zarządzenie w przedmiocie poinformowania skarżącego o toku postępowania nie zostało wymienione w zawartym w art. 194 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi katalogu orzeczeń podlegających zaskarżeniu, wniesienia zażalenia na tego rodzaju zarządzenie nie przewiduje również żaden inny przepis powołanej ustawy. Stwierdzić ponadto trzeba, że zarządzenie to nie stanowi również zarządzenia o jakim mowa w art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 § 1 powołanej ustawy.
Wniesienie zażalenia jest zatem niedopuszczalne, przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują bowiem możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie sędziego, które ma charakter czysto informacyjny i jest czynnością techniczną.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.