Uzasadnienie
W dniu 2 października 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga B. T. na decyzję Wojewody z dnia 24 lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania A. T. z miejsca pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w G. Pismem z dnia 3 grudnia 2018 r. (k. 42 akt sądowych) Wojewoda poinformował Sąd, że A. T. zmarła w dniu 29 listopada 2018 r. (nr aktu zgonu [...]).
Informacja o śmierci A. T. została również przekazana przez pełnomocnika skarżącej (pismo z dnia 9 stycznia 2019 r.; k. 46 akt sądowych) oraz osobę działającą w imieniu M. T. - opiekuna prawnego uczestnika postępowania A. T. (pismo wraz z załącznikiem; k. 44 – 45 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Z kolei zgodnie z art. 12 wyżej wskazanej ustawy, ilekroć w tej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania.
W realiach rozpatrywanej sprawy skarżąca – B. T. zakwestionowała decyzję Wojewody wydaną w przedmiocie wymeldowania uczestnika postępowania – A. T. z pobytu stałego. A. T. zmarła w dniu 29 listopada 2018 r., co wynika ze znajdujących się w aktach dokumentów.
Należy zauważyć, że obowiązek meldunkowy jest ściśle związany z osobą, której dotyczy. W konsekwencji, z chwilą śmierci osoby w stosunku do której prowadzono postępowanie o wymeldowanie z pobytu stałego dezaktualizuje się kwestia pobytu takiej osoby oraz wygasają ciążące na takiej osobie obowiązki osobiste, a więc i obowiązek wymeldowania. Wskazane obowiązki nie podlegają dziedziczeniu ani zbyciu, nie przechodzą również na następców prawnych. Należy ponadto wskazać, że zgodnie z art. 38 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1382 ze zm.) zgłoszenie zgonu dokonane w urzędzie stanu cywilnego, zgodnie z przepisami prawa o aktach stanu cywilnego, zastępuje wymeldowanie osoby zmarłej z miejsca pobytu stałego.
W ocenie Sądu śmierć A. T. wypełnia przesłankę, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 2 w zw. z art. 12 p.p.s.a. uzasadniającą umorzenie postępowania sądowego albowiem kwestia wymeldowania odnosi się do konkretnej osoby i jej obowiązków. Ubocznie należy zauważyć, że nie było w rozpatrywanej sprawie podstaw do zawieszenia postępowania sądowego na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż zgodnie z art. 124 § 3 w zw. z art. 12 p.p.s.a. nie zawiesza się postępowania w razie śmierci uczestnika postępowania, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, a właśnie taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanym przypadku.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne oraz wskazane regulacje normatywne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobligowany był umorzyć postępowanie sądowe, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w zw. z art. 12 p.p.s.a.