Uzasadnienie
W dniu 3 października 2018 r. skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 2 listopada 2018 r. skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym przyznanie adwokata.
W niniejszej sprawie skarżąca jest zwolniona od kosztów sądowych z mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej jako "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postepowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wobec ustawowego zwolnienia skarżącej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie należało umorzyć jako bezprzedmiotowy, na podstawie art. 249a p.p.s.a.
Jak przewiduje art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Z uwagi na powyższe referendarz sądowy, działając na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.