Uzasadnienie
A. P. i K. P. zastępowani przez matkę, B. L., zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 czerwca 2016 r. sygn. akt [...] mocą której organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy L. z dnia 3 kwietnia 2015 r. o uchyleniu z dniem 1 lipca 2013 r. dwóch własnych decyzji orzekających o przyznaniu prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na K. P. i A. P., jako osoby uprawnione.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że "wykonanie decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody dla utrzymania rodziny i że egzekucja tak znacznej kwoty spowoduje realne zagrożenia egzystencji rodziny."
Strona skarżąca wyraziła obawę, że " wykonanie decyzji będzie pociągało dla niej nieodwracalne skutki grożące w egzystencję rodziny".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi normowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie "p.p.s.a.")
W świetle art. 61 § 3 ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu.
Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Dla spełnienia przesłanek z powołanego przepisu p.p.s.a. wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem wstrzymania mogą być jednak wyłącznie takie decyzje, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne. Wykonalność dotyczy zatem tylko aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a więc aktów na podstawie których określone zostają pewne uprawnienia czy obowiązki uczestników obrotu prawnego.
Decyzja uchylająca wcześniej wydane decyzje nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania w podanym wyżej znaczeniu. W wyniku wydania takiej decyzji, nawet ostatecznej, na stronie skarżącej nie ciąży żaden obowiązek nadający się do dobrowolnego wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji. Złożony przez stronę skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonanie decyzji jest zatem bezprzedmiotowy, a określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki nie mogą podlegać rozważeniu przez Sąd.
Na marginesie Sąd wskazuje, że w przedmiotowej sprawie uchylono wcześniejsze decyzje przyznające prawo do świadczeń w okresie jedynie dwóch miesięcy 2013 r., zatem podnoszone przez stronę skarżącą argumenty dotyczą jedynie przewidywanych przez stronę, a więc hipotetycznych zdarzeń, jakie mogą nastąpić w przypadku zażądania przez organ zwrotu przyznanych w danym czasie świadczeń, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.