Uzasadnienie
Miejski Zarząd Dróg [...] wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ze skargą na działanie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego [...], polegające na zwrocie tytułu wykonawczego nr [...], dotyczącego M. W., bez nadania sprawie żadnego biegu.
Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 13f ust. 1 i art. 40 d ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tj. Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086 ze zm.) oraz art. 2 i art. 3 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.), poprzez uznanie, iż kara pieniężna i opłata za nie uiszczenie opłaty za parkowanie, pobierana zgodnie z przepisami ustawy o drogach publicznych, nie wynika bezpośrednio z przepisu prawa. Skarżący wnosił o uznanie za bezzasadną czynność organu I instancji polegającą na zwrocie tytułu wykonawczego nr [...] i zobowiązania go do przyjęcia w określonym terminie do realizacji przedmiotowego tytułu wykonawczego, celem przymusowego ściągnięcia należności.
Skarżący stwierdził, że wysłał do organu I instancji tytuł wykonawczy nr [...] wystawiony na nazwisko M. W. z tytułu opłaty dodatkowej za nie uiszczenie opłaty za parkowanie w strefie płatnego parkowania w T. dnia 9 września 2002 r.
Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego [...] zwrócił powyższy tytuł wykonawczy, a następnie, po piśmie wierzyciela, dnia 2 grudnia 2004 r. wydał formalne postanowienia o nie przystępowaniu do egzekucji należności i zwrocie niniejszego tytułu.
Dnia 14 grudnia 2004 r. skarżący złożył zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej na powyższe postanowienie. Organ odwoławczy postanowieniem z dnia 25 stycznia 2005 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
Skarżący sporządził nowy tytuł wykonawczy i dnia 8 lutego 2005 r. ponownie skierował go do realizacji. Tytuł wykonawczy został następnie zwrócony przez Urząd Skarbowy, a wierzyciel w dniu 24 maja 2005 r. zwrócił się do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego [...] o wydanie postanowienia w trybie art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W odpowiedzi organ stwierdził, iż nie widzi możliwości ponownego wydania postanowienia, gdyż takie postanowienie zostało już wydane.
W dalszej części skargi skarżący przedstawił swoje stanowisko odnoszące się do rozstrzygnięcia organu I instancji zawartego we wskazanym wyżej postanowieniu z dnia 2 grudnia 2004 r. dotyczącym zwrotu tytułu wykonawczego.
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego wniósł o stwierdzenie niedopuszczalności skargi. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż zwrot wymienionego tytułu wykonawczego stanowił wykonanie prawomocnych i ostatecznych orzeczeń rozstrzygających, co do takiego załatwienia sprawy i orzeczenia te będą podlegać takiemu wykonaniu dopóki tytuły wykonawcze nie będą miały wyeliminowanych wszystkich wad lub orzeczenia te nie będą wycofane z obrotu prawnego.
Organ podniósł, że na działania podejmowane w trakcie egzekucji składają się w istocie czynności materialno-techniczne związane ze stosowaniem środków egzekucyjnych i jako takie nie mieszczą się w kategoriach przepisu art. 3 § 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Natomiast wymienione przez skarżącego przepisy ustawy o drogach publicznych i ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz treść uzasadnienia skargi, które stanowi w istocie polemikę z wydanymi już w sprawie rozstrzygnięciami wskazuje na to, że skarżący oczekuje rozstrzygnięcia, które stanowiłoby rozpoznanie sprawy pod względem zgodności z prawem materialnym i procesowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przedmiotowej sprawie skarga dotyczy czynności Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego [...], polegającej na zwrocie tytułu wykonawczego, która miała miejsce po wydaniu ostatecznego postanowienia w przedmiocie zwrotu przedmiotowego tytułu wykonawczego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Analiza treści przepisu art. 3 § 2 pkt 4 cytowanej ustawy prowadzi do wniosku, że wolą ustawodawcy było objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które mogą być i są podejmowane przez organy administracji publicznej w stosunku do podmiotów administrowanych, w sprawach, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego. Akt lub czynność podejmowane są w sprawie indywidualnej w tym znaczeniu, że jej przedmiotem jest określony i zindywidualizowany stosunek administracyjny, którego źródłem jest przepis prawa powszechnie obowiązującego (zob. postanowienie NSA z 19.06.2004 r., OSK 247/04, ONSA i WSA 2004/02/30).
Skarżona w przedmiotowej sprawie czynność polegająca na zwrocie tytułu wykonawczego nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Czynność polegająca na fizycznym zwrocie tytułu wykonawczego nie ustala (odmawia ustalenia), nie stwierdza (odmawia stwierdzenia), ani też nie potwierdza (odmawia potwierdzenia) uprawnienia lub obowiązku skarżącego określonego przepisami prawa administracyjnego. Zwrot tytułu wykonawczego jest czynnością faktyczną podjętą przez organ egzekucyjny w wykonaniu ostatecznego postanowienia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego [...] z dnia 2 grudnia 2004 r. o nie przystępowaniu do egzekucji należności objętych tytułem wykonawczym nr [...] i zwrocie tytułu wykonawczego wierzycielowi. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega natomiast wydane na podstawie art. 29 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji postanowienie o zwrocie tytułu wykonawczego.
Strona skarżąca jednakże nie wniosła skargi na postanowienie organu II instancji z dnia 10 grudnia 2004 r. Zatem czynność organu egzekucyjnego, podjęta po ostatecznym rozstrzygnięciu w przedmiocie zwrotu tytułu wykonawczego, polegająca na fizycznym zwrocie tego tytułu nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o której mowa wart. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec tego należy stwierdzić, że zwrot tytułu wykonawczego jako czynność faktyczna (techniczna) nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na względzie Sąd na postawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił skargę odrzucić.