Uzasadnienie
W dniu 15 września 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga J. Sz. na decyzję Odwoławczej Komisji Oceniającej Uniwersytetu z dnia 2 lipca 2014 r. w przedmiocie negatywnej oceny okresowej pracy nauczyciela akademickiego. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Oceniającej Wydziału Matematyki, Fizyki i Informatyki z dnia 17 września 2013r. zawierającą negatywną ocenę okresową J. S. Skarżący w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Odwoławcza Komisja Oceniająca Uniwersytetu wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a..
Z treści tego przepisu wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Na podstawie § 3 tego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Odwoławczej Komisji Oceniającej Uniwersytetu dotycząca oceny nauczyciela akademickiego J. Sz..
Zaskarżona decyzja Odwoławczej Komisji Oceniającej Uniwersytetu została wydana na podstawie art. 132 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.). Przepis ten stanowi, że wszyscy nauczyciele akademiccy podlegają okresowej ocenie, w szczególności w zakresie należytego wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 111, oraz przestrzegania prawa autorskiego i praw pokrewnych, a także prawa własności przemysłowej (ust.1). Oceny dokonuje podmiot wskazany w statucie uczelni, nie rzadziej niż raz na dwa lata lub na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej, w której nauczyciel akademicki jest zatrudniony. Oceny nauczyciela akademickiego posiadającego tytuł naukowy profesora, zatrudnionego na podstawie mianowania, dokonuje się nie rzadziej niż raz na cztery lata. Kryteria oceny oraz tryb jej dokonywania, z uwzględnieniem możliwości zasięgania opinii ekspertów spoza uczelni, określa statut (ust. 2).
Podmiot, o którym mowa w ust. 2, przy dokonywaniu oceny nauczyciela akademickiego w zakresie wypełniania przez niego obowiązków dydaktycznych uwzględnia ocenę przedstawianą przez studentów i doktorantów, po zakończeniu każdego cyklu zajęć dydaktycznych. Zasady dokonywania tej oceny i sposób jej wykorzystania określa statut uczelni (ust. 3).
Podkreślić należy, że art. 132 ww. ustawy jest umieszczony w dziale III – "Pracownicy Uniwersytetu". Jednocześnie, art. 128 tej ustawy przesądza, że rozwiązanie lub wygaśnięcie umowy o pracę z nauczycielem akademickim następuje na zasadach określonych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (...). Natomiast zgodnie z art. 136 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, w sprawach dotyczących stosunku pracy pracowników uczelni, nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, a spory o roszczenia ze stosunku pracy pracownika uczelni rozpatrują sądy pracy.
Z powyższego wynika, że dokonywana ocena nauczyciela akademickiego jest ściśle związana ze stosunkiem pracy, który wiąże nauczyciela z uczelnią. Przy opiniowaniu pracowników przełożeni nie występują w roli organu administracji, który w sposób władczy wydaje jednostronny akt administracyjny określający prawa czy obowiązki jednostki. Opinia taka może mieć wpływ na prawa i obowiązki jednostki, głównie jako pracownika, może bowiem prowadzić do wypowiedzenia zmieniającego czy rozwiązania stosunku pracy, lecz jest to wpływ mający bezpośrednie odzwierciedlenie w stosunkach pracy łączących nauczyciela i uczelnię, a nie w sferze administracyjnej. Czynności dokonywane przez kierownika w ramach opiniowania pracowników należy traktować zatem jako działania pracodawcy w stosunku do pracownika. Regulacja art. 132 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, ani wydane na jego podstawie wewnętrzne przepisy regulujące sposób, tryb, terminy oraz sposoby dokonywania ocen pracowniczych nie stanowią zatem podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej mocą której organ dokonuje oceny pracownika.
Ocena taka nie może być również utożsamiana z innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej bowiem wynika ona bezpośrednio ze stosunku pracy łączącego pracownika z oceniającym i na tej płaszczyźnie musi zostać rozpoznana (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2013 r., sygn. II SA/Wa 1282/13).
Mając na uwadze powyższe należało uznać, że sprawa dokonywania oceny nauczyciela akademickiego nie jest sprawą administracyjną, dlatego nie może stanowić przedmiotu zaskarżenia do sądu administracyjnego. Taka ocena może być przez pracownika kwestionowana jedynie na drodze powództwa składanego do sądu powszechnego – sądu pracy, który uprawniony jest do merytorycznego badania takiej oceny głównie w postępowaniu w sprawie zgodności z prawem rozwiązania stosunku pracy.
Na marginesie należy zwrócić uwagę, że zakażona decyzja zawierała nieprawidłowe pouczenie o prawie do wniesienia na nią skargi do sądu administracyjnego.
Z powyższych przyczyn wniesiona przez J. Sz. skarga jako nie podlegająca właściwości sądu administracyjnego musi zostać odrzucona, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Z tych też względów Sąd nie rozpatrzył wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.