Uzasadnienie
Decyzją z dnia 19 czerwca 2017 r., nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o nałożeniu na M. R. prowadzącą przedsiębiorstwo pn. [...] w P. ul. [...] 11, kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa - przewozu bez właściwej licencji przebywających w ośrodku na półkolonii dzieci.
Przedsiębiorca uznając decyzję za krzywdzącą, zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
Postanowieniem z dnia 22 września 2017 r. Sąd odrzucił skargę z uwagi na wniesienie jej po terminie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że decyzja organu odwoławczego została doręczona stronie skarżącej w dniu 26 czerwca 2017 r. Natomiast skarga została wniesiona przez stronę skarżącą dopiero w dniu 31 lipca 2017 r. tj. po 30-dniowym terminie dla dokonania tej czynności, który upłynął w dniu 26 lipca 2016 r.
Po doręczeniu stronie skarżącej (2 października 2017 r.) ww. postanowienia, do Sądu wpłynął wniosek strony skarżącej z dnia 9 października 2017 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek został sporządzony i podpisany przez M. O., pełnomocnika M. R., zatrudnionego w [...] przy ul. [...] 11 w P. W uzasadnieniu wniosku M. O. wskazał, że wedle swojej wiedzy wniósł skargę w terminie i nie wie dlaczego wiedza ta stoi to w sprzeczności z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy. Podkreślił, że firma jest mała, działa sezonowo i nie prowadzi się w niej księgi korespondencji, jednak odbierając decyzję z dnia 19 czerwca 2016 r. poczynił na niej stosowaną adnotacje, tj. że miało to miejsce w dniu 4 lipca 2017 r. M. O. wskazał ponadto, że zakończenie sprawy na tym etapie, zabiera przedsiębiorcy możliwość przedstawienia błędów i stronniczego interpretowania przepisów ustawy przez Inspektora Transportu Drogowego.
Nałożenie kary w kwocie 8000 zł na firmę nie zajmującą się transportem osób, lecz mającą jeden mały autobus dla własnych potrzeb, po spełnieniu wszystkich wymogów, jakie ustawa o ruchu drogowym nakazuje, jest w ocenie strony skarżącej aktem krzywdzącym i nie mającym żadnego uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.
Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym stanowi art. 85 p.p.s.a.
Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy.
Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu 7 dni do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek.
Oceniając wniesiony przez pełnomocnika strony wniosek o przywrócenie terminu, Sąd stwierdza, że ww. przesłanki nie zostały spełnione.
Odrzucenie skargi zawsze jest okolicznością niekorzystną dla strony skarżącej. Wiąże się bowiem z tym, że Sąd nie przystępuje do merytorycznego rozpoznania skargi. Jeżeli skarga została odrzucona, Sąd nie może już w żadnej formie rozstrzygać, czy była ona uzasadniona, czy też nie. Przekonanie strony skarżącej o wadliwości decyzji nie może być zatem traktowane jako argument przemawiający za przywróceniem terminu do wniesienia skargi. W żaden sposób nie uprawdopodobnia on bowiem braku winy strony w spóźnieniu się z wniesieniem skargi.
Wniosek o przywrócenie terminu nie może też zastępować zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, jeżeli strona kwestionuje ustalenia Sądu, co do nieterminowości wniesienia skargi.
Uzasadniając wniosek strona skarżąca skupiła się natomiast właśnie na wskazaniu, że zaskarżona decyzja jest błędna, ponieważ strona skarżąca w swojej ocenie wykonywała przewóz dzieci zgodnie z przepisami oraz że według jej wiedzy zaskarżyła krzywdzącą ją decyzję w terminie. Ze wskazanych powyżej względów argumenty te nie mogą być uwzględnione przez Sąd jako nieadekwatne.
Sąd podkreśla, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić, gdy przyczyna dla której doszło do spóźnienia była istotna i nie mogła być w żaden sposób przezwyciężona, nawet przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku i przy zachowaniu należytej staranności. Po drugie okoliczność ta musi być uprawdopodobniona przez wnioskodawcę, a nie przez Sąd.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony nie uprawdopodobnił, że do uchybienia terminu doszło bez jego winy. W istocie nie wskazał bowiem żadnych konkretnych okoliczności, które spowodowały wniesienie skargi po terminie i podniósł, że nie wie dlaczego Sąd przyjął, że skarga została wniesiona z opóźnieniem.
Jak wskazano w postanowieniu Sądu z dnia 22 września 2017 r. okoliczność wniesienenia skargi po terminie wynika z dokumentów składających się na akta przedmiotowej sprawy tj.:
- - ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, przesłanego przez operatora pocztowego do organu po doręczeniu stronie skarżącej decyzji z dnia 19 czerwca 2016 r., gdzie wskazano, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie pod adresem przy ul. [...] 11 w P. w dniu 26 czerwca 2017 r.
- - z koperty w której strona skarżąca nadała za pośrednictwem organu skargę do sądu, gdzie widnieje stempel pocztowy UP w K. z datą 31 lipca 2017 r.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 86 ust. 1 p.p.s.a. orzekł o odmowie przywrócenia stronie skarżącej terminu do wniesienia skargi.