Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
W świetle art. 52 § 2 ww. ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Powyższa regulacja oznacza, że zaskarżyć do sądu administracyjnego można decyzję organu odwoławczego a nie decyzję organu pierwszej instancji, od której przysługuje odwołanie.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca zakwestionowała decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia 31 października 2011 r. znak [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego, od której to w postępowaniu administracyjnym nie wniosła odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wynika to bezspornie ze skargi datowanej na dzień 22 października 2012 r. oraz pisma skarżącej datowanego na dzień 3 grudnia 2012 r. (vide: akta sprawy).
Zakwestionowanie do sądu administracyjnego ww. decyzji organu pierwszej instancji w świetle ww. przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi było niedopuszczalne.
W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobligowany był odrzucić skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.