Uzasadnienie
M. P. i T. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G. z dnia 3 lipca 2015 r., nr [...] wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia 19 maja 2015 r., nr [...], który uznał zarzuty M. P. w przedmiocie poddania dziecka szczepieniom ochronnym za bezzasadne i wniósł o ich oddalenie przez organ egzekucyjny
Zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji skierowane były tylko do M. P..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Legitymacja do złożenia skargi oparta została na kryterium interesu prawnego, a to oznacza, że ze skargą może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a zaskarżoną decyzją. Musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok NSA, sygn. akt II SA 74/96). W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny, to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Osoba, która nie ma interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Brak legitymacji skargowej skutkuje z kolei niedopuszczalnością wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że T. P. nie ma interesu prawnego pozwalającego mu złożyć skargę w przedmiotowej sprawie, albowiem nie brał on udziału jako strona w postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem zaskarżonego postanowienia i nie był jego adresatem, co sprawia, że wniesienie skargi przez niego jest niedopuszczalne.
Trzeba zaznaczyć, że skarga T. P. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 3 lipca 2015 r., nr [...] wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania została zarejesrtowana pod sygn. akt III SA/Gd 761/15.
Ponadto należy wyjaśnić, że na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje zażalenie, zgodnie z art. 34 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U z 2014 r. poz.1619 ze zm.), co winno podlegać sprostowaniu przez organ.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.