Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 19 lutego 2021 r., sygn. akt III SA/Gd 78/21

Uzasadnienie

Koło Łowieckie A w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa z dnia 13 listopada 2020 r. nr [...].

Decyzją tą, wydaną na skutek wniesionego odwołania od szacowania ostatecznego, Nadleśniczy Nadleśnictwa - na podstawie art. 46d ust. 1 i 2 w zw. z art. 46e ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie - ustalił wysokość odszkodowania należnego od Koła Łowieckiego A w K. w wysokości 34048,90 zł za szkody wyrządzone przez zwierzynę łowną.

W pouczeniu wskazano, że strona niezadowolona z decyzji może w terminie trzech miesięcy od doręczenia wnieść powództwo do sądu rejonowego jako właściwego do jego rozpoznania ze względu na miejsce wyrządzenia szkody.

Nadleśniczy Nadleśnictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, bowiem sąd administracyjny nie jest właściwy do jej rozpoznania, a możliwe jest jedynie wniesienie powództwa do sądu powszechnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137).

W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze z.) - dalej jako "p.p.s.a" kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

W świetle przywołanych wyżej przepisów wyjaśnić należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd musi zbadać najpierw, czy skarga jest dopuszczalna.

Jak słusznie wskazał Nadleśniczy Nadleśnictwa, zgodnie z art. 46e ust.4 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (tj. Dz.U. z 2020 r., poz. 1683), właściciel albo posiadacz gruntów rolnych, na których zostały wyrządzone szkody (...), a także dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego niezadowolony z decyzji ustalającej odszkodowanie, może, w terminie trzech miesięcy od dnia jej doręczenia, wnieść powództwo do sądu właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody.

Ustawodawca treścią przywołanego przepisu wskazał – jako właściwy do ustalenia wysokości odszkodowania za szkody wyrządzone przez zwierzynę łowną - sąd powszechny, a nie sąd administracyjny.

W tej sytuacji sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.

Przepis art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę odrzucił.