Uzasadnienie
H. S.-N. w dniu 11 października 2005 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnosząc o uchylenie decyzji Prezydenta Miasta [...]: "w moim zajmowanym od 01 lipca 1945 r. mieszkaniu w jednorodzinnym budynku mieszkalnym G., [...] /.../ następujących osób;
- 1. J. C.,
- 2. A. S. z dzieckiem,
- 3. F. A. /.../".
Skarżąca nie wskazała żadnej decyzji dotyczącej zameldowania lub wymeldowania tych osób. Powołała jedynie decyzje Urzędu Miasta [...] z dnia 30 czerwca 1975 r. w sprawie mienia zabużańskiego oraz decyzję o zmianie użytkowania wieczystego na prawo własności w/w nieruchomości (bez wskazania jej danych identyfikacyjnych); skargi w tych sprawach zostały wyłączone i przekazane do osobnego rozpatrzenia. Wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia lub innego aktu skarżąca w piśmie z dnia 2 stycznia 2006 r. nie wskazała zaskarżonego aktu, podając jedynie skąd uzyskała informacje na temat zameldowania osób wymienionych w skardze.
Wojewoda [...] w piśmie z dnia 5 grudnia 2005 r. poinformował Sąd, iż tutejszy wydział nie prowadził żadnych postępowań meldunkowych dotyczących J. C., A. S. z dzieckiem oraz A. F. Jednocześnie organ wskazał, że skarżąca wcześniej złożyła skargę na jego decyzję z dnia 28 lipca 2005 r. uchylającą decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 27 czerwca 2005 r. o zameldowaniu A. B. na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ulicy [...] w G. W aktach administracyjnych znajdujących się przy sprawie o sygn. akt III SA/Gd 558/05 nie ma żadnych decyzji w sprawie zameldowania osób, których dotyczy niniejsza skarga.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarżąca H. S.-N. nie wskazała aktu lub czynności, którą skarży do sądu administracyjnego. Jednocześnie zarówno z treści skargi oraz pisma uzupełniającego jak i treści pisma Wojewody [...] wynika, że w obiegu prawnym nie występuje decyzja lub decyzje dotyczące zameldowania osób wskazanych przez skarżącą. Zatem zachodzi niedopuszczalność skargi, gdyż nie można skarżyć decyzji lub aktu, który nie istnieje, co skutkować musi odrzuceniem skargi.
Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.