Uzasadnienie
W dniu 10 października 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Z treści złożonego wniosku wynikało, że skarżący w tym samym czasie otrzymał dwie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego o numerach [...] oraz [...] znajdujące się w jednej kopercie i spięte spinaczem. Przez pomyłkę wniósł jednakże skargę tylko od jednej z doręczonych decyzji organu odwoławczego.
Organ zapoznawszy się ze złożonym wnioskiem wskazał, że obydwie decyzje zostały skarżącemu prawidłowo doręczone w dniu 21 lipca 2014 r., co wynika z zapisu w dokumencie śledzenia przesyłek oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru kierowanej do skarżącego korespondencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Dla oceny zasadności złożonego przez skarżącego wniosku podstawowego znaczenia nabierają postanowienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), który stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Nadto, w świetle art. 87 § 1 tejże ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; zgodnie zaś z § 2 przedmiotowego artykułu w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Wskazać należy, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
Wobec faktu, iż ustawodawca nie określił w art. 86 § 1 ww. ustawy, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony, Sąd ma możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, które uzna przy tym za istotne (por. w tej materii: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, publ. OSNAP 2000/20/757). Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega zaś na dopełnieniu przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego dbającego o swoje interesy.
Odnosząc się merytorycznie do złożonego wniosku Sąd uznał, że skarżący nie uwiarygodnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
W realiach rozpatrywanej sprawy skarżący wskazywał, że uchybienie terminu spowodowane było wyłącznie przeoczeniem tego, że przesłana do niego korespondencja zawiera dwie odrębne decyzje administracyjne. Skarżący wskazał nadto, że przesłana korespondencja z uwagi na jej spięcie tworzyła jedną całość.
W ocenie Sądu ww. oświadczenie nie daje podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego.
Zważyć bowiem należy, że w świetle zasad doświadczenia życiowego każdy należycie dbający o swoje interesy winien z pełną uwagą i skrupulatnością zapoznawać się z treścią wszelkich kierowanych do tego podmiotu dokumentów urzędowych.
W realiach rozpatrywanej sprawy uznać należy, że skarżący mający świadomość występowania w charakterze strony w dwóch odrębnych postępowaniach administracyjnych dopuścił się swoistego niedbalstwa w dbałości o swoje interesy skoro pominął treść załączonego dokumentu (to jest kolejnej decyzji administracyjnej).
Nie można bowiem na tle podawanych przez niego okoliczności przyjąć, że skarżący dochował należytej staranności, skoro nie zapoznał się z treścią wszystkich rozstrzygnięć, jakie zostały do niego przesłane. Doręczenie dwóch pism prawidłowo oznaczonych, jednej osobie w jednej przesyłce, nie stanowi zdaniem Sądu okoliczności, która mogła stanowić taką przeszkodę w dochowaniu terminu, której skarżący nie mógł w żaden sposób usunąć. Ponadto trudno uznać za niezawinione, zignorowanie faktu zapoznania się z decyzją nr [...] jeżeli w tym samym czasie wnioskujący bez przeszkód zapoznał się z decyzją o numerze [...].
W ocenie Sądu dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa w prowadzeniu własnych spraw - w świetle powołanych na wstępie uwag - wyłącza możliwość uwzględnienia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu.
Skoro taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, która stanowiłaby podstawę do jego przywrócenia.
Powyższa konstatacja prowadzić musiała do wydania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.