Uzasadnienie
A.R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję Wojewody z dnia 30 lipca 2014 r. w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.
Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Zaskarżoną decyzję, zawierającą prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi doręczono skarżącej w dniu 19 sierpnia 2014 r. (dowód: potwierdzenie odbioru – akta administracyjne). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem z dniem 18 września 2014 r. (czwartek).
Z akt sądowoadministracyjnych wynika, że skarga została wniesiona przez skarżącą w dniu 19 września 2014 r. (a więc – po terminie) oraz, że została ona niewłaściwie wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Dowodem jest dokument potwierdzający datę wysłania skargi – koperta z odciśniętą pieczęcią UP E. (w aktach sądowych).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że w przypadku, gdy skarga została wniesiona do niewłaściwego organu, to o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data jej nadania przez organ niewłaściwy pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II OSK 1674/06, z dnia 10 października 2007 r., sygn. akt II OSK 1433/07, z dnia 4 października 2007 r., sygn. akt I OZ 715/07 i z 17 lipca 2009 r. II FSK 1517/08. publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl)
W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy, skarga została przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku do Wojewody w dniu 24 września 2014 r., czyli po upływie ustawowego terminu. Dowodem jest dokument potwierdzający datę przesłania skargi – koperta z odciśniętą pieczęcią UP G. 6 (w aktach sądowych).
Konsekwencją wniesienia skargi po upływie terminu jest, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jej odrzucenie. O przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie wnoszono.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji postanowienia.