Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 28.XII.2006 r. nr [...] orzekającą o zwrocie kosztów dojazdu A. B. z miejsca zamieszkania do miejsca przygotowania zawodowego w okresie 1 listopada 2006 r. do 30 listopada 2006 r. w kwocie 107,96 zł.
Jako podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia powołano art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocję zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 poz. 1001 z późn. zm.).
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że A. B. w okresie od 1 do 30 listopada 2006 r. wykonywała pracę w ramach prac interwencyjnych poza miejscem swojego zamieszkania do której skierowana została przez Urząd Pracy.
W dniu 1 grudnia skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zwrot kosztów dojazdu do miejsca pracy i z powrotem w kwocie 260 zł.
Do wniosku dołączyła kserokopię prawa jazdy, kserokopię dowodu rejestracyjnego pojazdu oraz faktury VAT [...] z dnia 18 listopada 2006 r. za zakup oleju napędowego na kwotę 97,20 zł nr [...] z dnia 25 listopada 2006 r. na kwotę 99,40 zł i nr [...] z dnia 29 listopada 2006 r. na kwotę 88,75 zł.
W przedziale czasowym objętym fakturami A. B. pracowała jedynie przez 9 dni co potwierdza lista obecności skarżącej.
W tym czasie przejechała 504 km. Przy średnim zużyciu 6 paliwa na 100 km i cenie 3,57 zł za litr daje to kwotę 107,96 zł.
Z uwagi na daty wystawienia faktur zdaniem organu II instancji nie mogą być one uznane za dowód faktycznie poniesionych kosztów zakupu paliwa na okres przed 18 listopada 2006 r.
Dla dokonania zwrotu poniesionych kosztów dojazdu konieczne jest ich precyzyjne ustalenie a nie tylko poprzestanie na uprawdopodobnieniu ich poniesienia.
Z tego powodu organ II instancji uznał, iż A. B. w sposób prawnie skuteczny udowodniła tylko część poniesionych kosztów przejazdów.
Decyzję tą zaskarżyła A. B. Wnosząc o jej ustalenie skarżąca wykazywała, że z miejsca zamieszkania do miejsca pracy nie ma żadnego środka komunikacji publicznej.
Do pracy dojeżdżała użyczonym przez A. B. samochodem, który był zatankowany 45 litrami oleju napędowego. Olej ten zobowiązała się zwrócić do 30 listopada 2006 r. Do skargi dołączyła umowę użyczenia z dnia 31 października 2006 r. zawierającego potwierdzenie Przewodniczącego Stowarzyszenia Osób Niepełnosprawnych [...] G. G. dojazdu skarżącej do pracy użyczonym samochodem.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosi o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wychodząc poza granice skargi do czego Sąd uprawniony jest z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. stwierdzić należy, iż ani decyzja organu I instancji ani decyzja organu
II instancji nie rozstrzyga o całości wniosku. Wprawdzie organ pierwszej instancji podjął próby uzasadnienia dlaczego orzekał jedynie o części żądania nie wypowiedział się jednak co do pozostałej części roszczenia.
Uchybienia tego nie poprawił organ I instancji.
Niezależnie od powyższego zauważyć należy, iż skarżąca do skargi dołączyła nowy dowód na zużycie paliwa, który to dowód nieznany był organowi w chwili rozstrzygania. Dowód ten powinien zostać poddany ocenie organu orzekającego w sprawie.
Nie przesądzając o wartości tego dowodu wykluczyć nie można, iż stanowić on może przesłankę wznowieniową. Z tych względów na mocy art. 145 § 1 ust. 1 lit. b i c p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
DSz