Uzasadnienie
W dniu 18 października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Wnioskiem datowanym na dzień 29 października 2013 r., uzupełnionym poprzez złożenie urzędowego formularza PPF w dniu 14 listopada 2013 r. (data wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – 19 listopada 2013 r.) skarżąca M. K. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W tym stanie należało wskazać, co następuje:
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego stanowiąca przedmiot wniesionej do sądu skargi została wydana w sprawie dotyczącej odmowy przyznania skarżącej specjalnego zasiłku opiekuńczego
W świetle art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Powyższa regulacja normatywna oznacza, że wnioskodawczyni jest w niniejszej sprawie (to jest w sprawie z zakresu pomocy społecznej) ustawowo zwolniona od ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych (wpisów, opłat kancelaryjnych i zwrotu wydatków), a zatem nie ma obowiązku ich uiszczania.
W konsekwencji powyższego, referendarz sądowy będąc związany określonym przez wnioskodawczynię zakresem wniosku o przyznanie prawa pomocy, zobligowany był uznać postępowanie w przedmiocie prawa pomocy za bezprzedmiotowe.
Powyższa konstatacja prowadzić musiała do umorzenia postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.