Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 października 2019 r., skierowanym jednocześnie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku oraz do Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno - Skarbowego w Gdyni, M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Producent [...] z siedzibą w C. (dalej także jako "spółka" albo "skarżąca") wystąpiła z wnioskiem o wyeliminowanie z obrotu prawnego:
- - łącznie 70 decyzji Dyrektora Izby Celnej w Gdyni (oznaczonych we wniosku numerami i datami, wydanych w okresie 4 grudnia 2012 r. – 27 września 2013 r.), którymi to organ utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w Gdyni, wydane na podstawie ww. rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 723/2011 z dnia 18 lipca 2011 r., którymi między innymi określono dla towarów objętych zgłoszeniami celnymi złożonymi przez spółkę, stawkę rozszerzonego ostatecznego cła antydumpingowego (A30) w wysokości 85% z kodem dodatkowym TARIC B999 oraz określono niezaksięgowaną kwotę ostatecznego cła antydumpingowego, podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu (pkt 1);
- - wszystkich decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Gdyni, utrzymanych w mocy wymienionymi we wniosku decyzjami Dyrektora Izby Celnej w Gdyni i umorzenie postępowań w sprawach, w których decyzje te zostały wydane (pkt 2).
W razie wyeliminowania przedmiotowych decyzji z obrotu prawnego spółka wystąpiła o zwrot ostatecznego cła antydumpingowego wraz z odsetkami, podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu, nałożonego na towary zadeklarowane przez spółkę utrzymanymi w mocy decyzjami Naczelnika Urzędu Celnego w Gdyni.
Spółka wskazała, że przedmiotowe decyzje należy postrzegać jako akty wydane bez podstawy prawnej, gdyż w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 9 września 2019 r. opublikowany został wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 3 lipca 2019 r. w sprawie C-644/17, stwierdzający w punkcie trzecim sentencji, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 723/2011 z dnia 18 lipca 2011 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji, jest nieważne ze względu na to, iż zostało przyjęte z naruszeniem art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej.
Decyzją z dnia 7 listopada 2019 r. nr 2201-IOC.4306.76.2019 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku działając jako organ pierwszej instancji odmówił przyjęcia przedmiotowego wniosku do rozpatrzenia.
W wyniku rozpoznania odwołania spółki, decyzją z dnia 26 lutego 2020 r. nr 2201-IOC.4306.77.2019.MR/EP, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku jako organ odwoławczy utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 7 listopada 2019 r.
Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2020 r. (sygn. akt III SA/Gd 407/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił wydane w sprawie rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku.
Wydany wyrok uprawomocnił się w dniu12 lutego 2021 r.
Decyzją z dnia 29 czerwca 2021 r. nr 2201-IOC.4306.1.2021.EP wydaną po ponownym rozpatrzeniu złożonego przez spółkę wniosku Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku odmówił unieważnienia wskazanych we wniosku spółki decyzji Dyrektora Izby Celnej w Gdyni utrzymujących w mocy decyzje wydane przez Naczelnika Urzędu Celnego w Gdyni.
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ wskazał m.in., że w dnu 30 kwietnia 2020 r. Komisja (UE) wydała rozporządzenie wykonawcze nr 2020/611 nakładające ponownie ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji. W art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia zapisano, że cła pobrane na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 723/2011 nie podlegają zwrotowi.
W wyniku rozpoznania odwołania spółki, decyzją z dnia 26 października 2022 r. nr 2201-IOC.4306.2.2022.EP, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku jako organ odwoławczy utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 29 czerwca 2021 r.
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odmawiając zasadności wnioskowi spółki również powołał się na skutki jakie wynikają z wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2020/611.
M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Producent [...] z siedzibą w C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 26 października 2022 r. w przedmiocie unieważnienia decyzji wydanych w sprawach dotyczących określenia należności celnych z tytułu cła antydumpingowego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej powoływanej w skrócie jako: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Powołana regulacja dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz bezpośrednio wpływać na wynik tego postępowania.
Zawieszenie postępowania określone w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny, bowiem ocena jego zasadności pozostawiona została uznaniu sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy. Fakultatywność zawieszenia nie oznacza jednak dowolności działania sądu w tej mierze. Konieczna jest bowiem ocena, czy rozstrzygnięcie kwestii, z uwagi na którą następuje zawieszenie, będzie miało wpływ na wynik sprawy zawieszanej. Nie chodzi przy tym jedynie o wpływ rzeczywisty, ale również o wpływ potencjalny, który na danym etapie nie jest jeszcze wiadomy, ale występuje prawdopodobieństwo istotnej wagi tego wpływu na rozpatrywaną sprawę.
W ocenie tut. Sądu w rozpoznawanej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku ze względu na występującą w niej kwestię prejudycjalną.
Należy mieć na uwadze, że w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 9 września 2019 r. (publ. Dz. U. UE C 2019/305/6) ogłoszony został wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 3 lipca 2019 r. w sprawie C-644/17, stwierdzający, w punkcie trzecim sentencji, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 723/2011 z dnia 18 lipca 2011 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji, jest nieważne ze względu na to, iż zostało przyjęte z naruszeniem art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej.
W dniu 26 sierpnia 2019 r. Komisja Europejska wydała rozporządzenie wykonawcze nr 2019/1374 dotyczące wznowienia dochodzenia w następstwie wyroku z dnia 3 lipca 2019 r. w sprawie C-644/17 Eurobolt, w odniesieniu do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 723/2011 z dnia 18 lipca 2011 r. rozszerzającego ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji (publ. Dz. U. UE L 2019.223.1).
W dnu 30 kwietnia 2020 r. Komisja Europejska wydała rozporządzenie wykonawcze nr 2020/611 nakładające ponownie ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji (publ. Dz. U. UE L 2020.141.1). W art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia, obowiązującego od dnia 6 maja 2020 r., zapisano, że cła pobrane na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 723/2011 nie podlegają zwrotowi.
Wyrokiem z dnia 18 maja 2022 r. wydanym w sprawie o sygnaturze T-479/20 (publ. Dz. U. UE C 2022.284.25/1) ze skargi Eurobolt BV ('s-Heerenberg, Niderlany), Fabory Nederland BV (Tilburg, Niderlandy), ASF Fischer BV (Lelystad, Niderlandy), Stafa Group BV (Maarheeze, Niderlandy) Sąd (dziewiąta izba) oddalił skargę mającą za przedmiot oparte na art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r., Nr 90, poz. 854/2 ze zm.) żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/611 z dnia 30 kwietnia 2020 r. nakładającego ponownie ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji (publ. Dz. U. UE C 284/25/1).
Od tego wyroku Eurobolt BV, Fabory Nederland BV, ASF Fischer BV wniosły odwołanie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą C-517/22 (publ. Dz. U. UE C 2022.398.15).
W następstwie rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej powyżej opisanego odwołania zostanie rozstrzygnięta kwestia prawna, która w ocenie Sądu ma istotne znaczenie dla rozpoznawanej sprawy.
Zakres przedmiotowy sprawy C-517/22 skorelowany jest bowiem w pełni z argumentacją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, który odmawiając uwzględnienia wniosku strony skarżącej o unieważnienie decyzji administracyjnych wydanych w sprawach dotyczących określenia należności celnych z tytułu cła antydumpingowego w oparciu o regulacje zawarte w wyżej opisanym rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 723/2011 z dnia 18 lipca 2011 r. rozszerzającym ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, wprost powołał się m.in. na regulację zawartą w art. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/611 z dnia 30 kwietnia 2020 r. nakładającego ponownie ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne jak i przedstawione kwestie prawne Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania sądowego do czasu wydania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzeczenia w sprawie C-517/22.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.