Uzasadnienie
P. T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na w/w decyzję Wojewody, nakazującą zwrot nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych w kwocie 145,77 zł.
Skarżący wystąpił następnie do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że wszczęcie egzekucji w sytuacji zdrowotnej i materialnej skarżącego pozbawi skarżącego środków do życia. Skarżący wyjaśnił, że jest osobą samotną, bezrobotną, bez prawa do zasiłku, utrzymującą się z renty w wysokości 1483,72 zł, z której opłaca alimenty w kwocie 1000 oraz opłaty związane z mieszkaniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wskazać należy, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) daje sądowi administracyjnemu możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Badaniu przez sąd administracyjny podlegają zatem przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W toku tego badania uwzględnieniu podlegają z kolei wszystkie istotne w tej materii okoliczności, nawet te nie podniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Co istotne, brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pod kątem zasadności wniesionej skargi.
Dla spełnienia przesłanek z powołanego przepisu p.p.s.a. wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący dołączył do wniosku dokumenty uprawdopodabniające jego trudną sytuację, w tym m.in. zaświadczenie z ZUS o wysokości otrzymywanej renty oraz potwierdzenie przelewu opłacenia alimentów za miesiąc wrzesień 2016 r. Z porównania ww. kwot wynika, że skarżący jest osobą ubogą - na miesięczne utrzymanie po opłaceniu alimentów pozostaje skarżącemu kwota około 500 zł. W tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji może pozbawić skarżącego środków na zaspokojenie podstawowych życiowych potrzeb. Wystąpienie skutków, o których mowa w ww. przepisie jest realne, mając na uwadze przedstawione przez skarżącego pismo PUP/O w G. wzywające skarżącego do zapłaty wynikającej z decyzji kwoty i kosztów upomnienia, pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego, co spowoduje dodatkowe obciążenia skarżącego kosztami egzekucji.
Oceniając złożony wniosek na tle okoliczności sprawy, w tym – rysującą się możliwość pozostawania przez skarżącego bez środków utrzymania, niezależnie od wyniku postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie, Sąd uznał, że skarżący dostatecznie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie.
Wobec powyższego, Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.