Uzasadnienie
Ł. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Wojewody [...] z dnia 15 października 2019 r. [...] którą organ utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia 5 września 2019 r. o wymeldowaniu Ł. M. z pobytu stałego z lokalu nr 6 przy ul. [...] w G., będącego własnością Gminy Miasta G. Skarżący wskazał, że od kwietnia 2018 r., gdy przyjeżdżał do Polski, nie przebywał i nie nocował już w przedmiotowym lokalu. Powyższa okoliczność nie była jednak wynikiem dobrowolnej decyzji skarżącego, ale okolicznością od niego niezależną, to jest wynikającą wyłącznie ze stanu technicznego lokalu, który jest zdewastowany.
Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ponosząc, że w odniesieniu do budynku na terenie którego znajduje się lokal, planowane są czynności rozbiórkowe. Wyburzenie budynku przy ul. [...] na cele nowo planowanej inwestycji mieszkaniowo-usługowej w przypadku uwzględniania niniejszej skargi przy jednoczesnym braku wstrzymania zaskarżonej decyzji uniemożliwi zaś skarżącemu powrót do lokalu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Stosowanie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przesłanki uwzględnienia przez sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu zostały wymienione alternatywnie i w sposób wyczerpujący - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Można o niej mówić również, jeżeli rozmiary szkody wykonaniem zaskarżonej decyzji są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 386/08.
Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie - prawne lub faktyczne - konsekwencje, które powodują trwałą zmianę, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
W niniejszej sprawie podkreślenia także wymaga, że w postępowaniu o wstrzymanie wykonania danego aktu ciężar wykazania spełnienia przesłanek spoczywa każdorazowo na wnioskodawcy. Twierdzenia strony powinny wskazywać, na czym konkretnie polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a w pewnych sytuacjach także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących sytuacji finansowej i majątkowej strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 304/12). Sąd nie może przeprowadzać z urzędu postępowania wyjaśniającego w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani tym bardziej domniemywać okoliczności, które przemawiałyby za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku strony.
Kluczowym w sprawie jest, że wniosek skarżącego dotyczy wstrzymania wykonania decyzji o wymeldowaniu, a więc orzeczenia, które stwierdza jedynie pewien stan faktyczny. Celem decyzji o wymeldowaniu jest aktualizacja ewidencji ludności poprzez doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem rejestracji (zameldowania). Z tego powodu decyzja o wymeldowaniu nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, a jej skutki nie mają charakteru nieodwracalnego. Skarżący nie kwestionuje przy tym, że nie przebywa obecnie w spornym lokalu, który już opuścił. To czy opuszczenie to miało charakter dobrowolny czy też nie pozostaje bez znaczenia dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i nie może być rozstrzygane przez Sąd na tym etapie sprawy. Niewątpliwie jednak powyższa okoliczność świadczy o tym, że wykonanie decyzji o wymeldowaniu nie będzie wiązało się z koniecznością opuszczenia lokalu, której dotyczy zaskarżona decyzja.
Mając to na uwadze, a także to, że argumentacja wniosku skupia się bardziej na samej obawie skarżącego, że nie będzie mógł powrócić do lokalu z uwagi na ewentualną przyszłą rozbiórkę budynku, stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w 61 § 3 p.p.s.a. W szczególności jak wskazano wyżej z uwagi na sam charakter decyzji o wymeldowaniu brak jest podstaw do przyjęcia, iż w sprawie nastąpią nieodwracalne skutki w przypadku wymeldowania skarżącego. Wymeldowanie nie wyłącza bowiem możliwości ponownego zameldowania się w lokalu i w żadnym razie nie inicjuje żadnych czynności rozbiórkowych. Efektem wykonania decyzji o wymeldowaniu nie jest nigdy rozbiórka budynku. Dokonanie czynności rozbiórkowych stanowi bowiem wykonanie odrębnej decyzji wydawanej w oparciu o przepisy Prawa budowalnego, o ile taka decyzja zostanie wydana i będzie podlegała wykonaniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Jedynie na marginesie Sąd wyjaśnia, że rozstrzygniecie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie przesądza o zasadności skargi.
Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).