Uzasadnienie
A.K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 13 listopada 2012 r., w której organ orzekł o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kategorii B oraz C do czasu uzyskania przez skarżącego pozytywnego wyniku egzaminu państwowego sprawdzającego.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw.
Na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, gdyż sąd powinien zostać przekonany o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niezbędne.
Rozpatrując wniosek skarżącego i stosując kryteria przewidziane w art. 61 § 3 ustawy, Sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do jego uwzględnienia.
We wniosku zawartym w skardze wskazano na fakt, że posiadanie prawa jazdy jest skarżącemu, będącemu kierowcą zawodowym, niezbędne do wykonywania pracy. Zachowanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji pozbawi go możliwości wykonywania pracy, co spowoduje prawdopodobnie jej utratę i pozbawi stałego dochodu stanowiącego źródło utrzymania. Na poparcie powyższego przedłożono zaświadczenie Dyrektora A., zgodnie z którym skarżący ma podpisaną z wydającym zaświadczenie umowę cywilnoprawną. W zaświadczeniu stwierdzono, że uprawnienia skarżącego do prowadzenia samochodów są niezbędne dla właściwego zaopatrzenia szpitala, a ich ewentualna utrata może skutkować utratą kontraktu.
W ocenie Sądu, zaświadczenie to nie jest wystarczające do uprawdopodobnienia, że w przedmiotowej sprawie mogą zaistnieć przesłanki zawarte w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Treść zaświadczenia wskazuje, że firma [...]A. K. ma podpisaną umowę cywilnoprawną z firmą B. Sp. z o.o. Ponieważ nie została przedłożona umowa, na którą powołano się w przedłożonym zaświadczeniu, nie wiadomo jaka jest treść tej umowy. Przede wszystkim nieznane są obowiązki z niej wynikające, a zwłaszcza czy w ramach tych obowiązków, strona osobiście prowadzi samochody dostawcze. Brak jest również urzędowego poświadczenia faktu prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej w zakresie usług transportowych lub innych. Przy czym, prowadzenie przedsiębiorstwa np. transportowego nie jest jednoznaczne z osobistym kierowaniem pojazdami. Z wniosku i z zaświadczenia nie wynika też, aby strona prowadziła pojazdy samochodowe w ramach stosunku pracy lub innych umów. Trudno też w takiej sytuacji mówić o utracie możliwości wykonywania pracy.
W konsekwencji uznać należy, że skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia żadnej ze wskazanych w przytoczonym przepisie okoliczności, które mogłyby nastąpić w przypadku braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia wniosku z uwagi na brak takiego uzasadnienia, które umożliwiałoby ocenę zasadności żądania.
Można tu dodać, że wnioskodawca był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.