Uzasadnienie
Gmina (zwana dalej także "skarżącą"), reprezentowana przez Wójta Gminy, wniosła skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 10 czerwca 2020 r. (nr (...)) w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Nr (...) Rady Gminy z dnia 8 maja 2020 r. w sprawie zmiany uchwały Nr (...) Rady Gminy z dnia 19 grudnia 2019 r. w sprawie Gminnego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 20 sierpnia 2020 r. wezwano Wójta Gminy do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi, przez nadesłanie uchwały Rady Gminy w sprawie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zarządzenie zostało doręczone w dniu 27 sierpnia 2020 r. (potwierdzenie odbioru - k. 16 akt sądowych).
Pismem nadanym w dniu 26 sierpnia 2020 r. Wójt Gminy cofnął złożoną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz.U. z 2020 r., poz. 713 - dalej jako: "u.s.g.") rozstrzygnięcie organu nadzorczego dotyczące gminy podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Natomiast zgodnie z treścią art. 98 ust. 3 u.s.g. do złożenia skargi uprawniona jest gmina, której interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Oznacza to, że uchwała podejmowana w trybie art. 98 ust. 3 u.s.g. jest materialnoprawym wymogiem wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze.
W niniejszej sprawie skarżąca nie przedłożyła stosownej uchwały, o której mowa w art. 98 ust. 3 u.s.g. zarówno przy wniesieniu skargi, jak również nie nadesłała takiej uchwały pomimo wezwania Sądu zgodnie z zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2020 r. Brak przedłożenia ww. uchwały, stanowiącej dokument stwierdzający niejako umocowanie dla Wójta Gminy do złożenia skargi w imieniu Gminy na zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie skardze dalszego biegu. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.
W tej sytuacji wniesienie skargi przez Gminę bez wymaganej ustawowo uchwały Rady Gminy o zaskarżeniu ww. rozstrzygnięcia nadzorczego w trybie art. 98 ust. 3 u.s.g. i nieprzedstawienie – na wezwanie Sądu - takiej uchwały w wyznaczonym terminie, należało uznać za nieusunięcie braku formalnego do nadania biegu wniesionej skardze, co – mając na uwadze art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku do jej odrzucenia, o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.
Na marginesie, w odniesieniu do wniosku skarżącej o cofnięcie skargi, należało wyjaśnić, że wynikające z art. 60 p.p.s.a. uprawnienie procesowe do cofnięcia skargi przysługuje stronie skarżącej tylko wówczas, jeżeli wszczęła ona prawidłowo postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.