Uzasadnienie
R. M. złożył oświadczenie, skierowane do Rady Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu, o cofnięciu swego wniosku o nadanie tytułu doktora habilitowanego w obszarze wiedzy nauk społecznych, w dyscyplinie psychologia.
Rada Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu w dniu 6 czerwca 2013 r. podjęła uchwałę o "niepoparciu wniosku dr R. M. (...) o umorzenie postępowania w przedmiocie nadania mu stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk społecznych" (zapis w protokole posiedzenia Rady z dnia 6 czerwca 2013 r. k.27 akt administracyjnych).
Pismem z dnia 11 czerwca 2013 r. zatytułowanym "decyzja", Prodziekan Uniwersytetu ds. nauki i studiów niestacjonarnych poinformował skarżącego R. M. o treści powyższej uchwały.
Po rozpoznaniu odwołania skarżącego Senat Uniwersytetu uchwałą z dnia 24 października 2013 r., wydaną w oparciu o art. 68 ust. 5 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym oraz § 160 ust. 3 Statutu Uniwersytetu, utrzymał w mocy uchwałę Rady Wydziału Nauk Społecznych, odmawiającą umorzenia postępowania habilitacyjnego. W uchwale Senat wskazał, że zaistniała w sprawie sytuacja może być próbą ominięcia art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, zgodnie z którym w przypadku odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego osoba ubiegająca się o nadanie takiego stopnia może wystąpić z ponownym wnioskiem o wszczęcie postępowania habilitacyjnego po upływie co najmniej pięciu lat.
R. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą uchwałę Senatu Uniwersytetu. W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały poprzez umorzenie postępowania w związku z cofnięciem wniosku o nadanie tytułu doktora habilitowanego lub umorzenie postępowania habilitacyjnego oraz o nakazanie usunięcia ze stron internetowych Centralnej Komisji o Spraw Stopni i Tytułów w W. oraz Uniwersytetu upublicznionej dokumentacji postępowania habilitacyjnego. Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie art. 105 § 1 i 2 k.p.a. stwierdzając, że cofnięcie wniosku o nadanie tytułu doktora habilitowanego obligowało organy uczelni do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego. Odmawiając umorzenia postępowania nie wskazano ponadto istnienia interesu prawnego, pozwalającego na ograniczenie uprawnienia strony do rezygnacji z wydania wobec niej decyzji administracyjnej w indywidualnej sprawie. Zarzucił też naruszenie procedury habilitacyjnej oraz wskazał na brak wyrażenia przez niego zgody na publikację wniosku i autoreferatu na stronach internetowych.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z kolei art. 3 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Postępowanie dotyczące nadania stopnia doktora habilitowanego prowadzone jest w oparciu o przepisy ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. nr 65, poz.595 ze zm.), zwanej dalej "ustawą".
Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, w postępowaniach dotyczących nadania stopnia doktora i doktora habilitowanego albo tytułu profesora oraz nadania, ograniczenia, zawieszenia i pozbawienia uprawnienia do nadawania tych stopni w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Do zaskarżania decyzji wydanych w tych postępowaniach stosuje się przepisy o zaskarżaniu decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego.
Umorzenie postępowania habilitacyjnego nie zostało uregulowane w ustawie, wobec czego należy uznać, że w tym przypadku zastosowanie mają odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.
Kodeks postępowania administracyjnego w art. 105 § 1 stanowi, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
Procedura administracyjna nie przewiduje natomiast wydania jakiegokolwiek orzeczenia w przypadku uznania przez organ, że postępowanie nie powinno zostać umorzone. Jeśli, zdaniem organu, nie występują przesłanki do wydania decyzji o umorzeniu postępowania, obowiązany jest on do kontynuowania prowadzonego postępowania i wydania decyzji merytorycznej.
W ocenie Sądu kwestionowane przez skarżącego uchwały są jedynie stanowiskiem organów uczelni, wyrażonym w formie uchwał.
Nie przeczy temu nagłówek pisma z dnia 11 czerwca 2013 r. Prodziekana Uniwersytetu "decyzja", bowiem jest to jedynie pismo informujące skarżącego R. M. o treści uchwały Rady Wydziału.
Przepis art. 29 ust. 1 ustawy szczególnej, jaką jest ustawa o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, nie daje podstaw do przyjęcia, że możliwe jest wniesienie skutecznej skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organów uczelni, wyrażającą stanowisko tych organów w omawianym zakresie.
Skarżący, kwestionujący sposób działania Rady Wydziału Nauk Społecznych, która nie wydała decyzji o umorzeniu postępowania, mógł okoliczność tę podnosić w odwołaniu od uchwały Rady Wydziału Nauk Społecznych o odmowie nadania stopnia naukowego doktora habilitowanego, skierowanym do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów (art. 21 ust. 1 w zw. z art. 18a ust. 11 ustawy).
Jak wynika z akt sprawy uchwała o odmowie nadania skarżącemu stopnia naukowego doktora habilitowanego została podjęta przez Radę Wydziału Nauk Społecznych w dniu 6 czerwca 2013 r. W sprawie nie było sporne, że skarżący odwołania od tej uchwały nie złożył.
Przepis art. 58 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie 58 § 1 p.p.s.a. odrzucił skargę.
Wpis został zwrócony na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.