Uzasadnienie
W. F. wniósł skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 18 września 2014 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów.
Wniósł także o zwolnienie z kosztów sądowych.
Zarządzeniem referendarza z dnia 11 grudnia 2014 r. (wysłanym skarżącemu przy piśmie z dnia 12 grudnia 2015 r. k.108-109) zobowiązano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy przez wypełnienie rubryk od 6 do 11 oraz podpisanie formularza PPF zgodnie z zawartym pouczeniem- w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W. F. wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia, określając je jako "postanowienie referendarza z dnia 12 grudnia 2014r.".
Zgodnie z art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.
W myśl art. 258 § 2 p.p.s.a. do czynności, o których mowa w § 1, należą w szczególności:
- 1) przyjmowanie wniosków o przyznanie prawa pomocy;
- 2) przesyłanie wniosków o przyznanie prawa pomocy do właściwego sądu;
- 3) badanie złożonych wniosków o przyznanie prawa pomocy co do wymogów formalnych, a także co do ich treści;
- 4) przekazywanie wniosków do rozpoznania sądowi w przypadku, o którym mowa w art. 247;
- 5) wzywanie stron do uzupełnienia braków formalnych wniosków, a także do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów;
- 6) wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania;
- 7) wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy;
- 8) wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Z kolei zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Kwestionowane zarządzenie referendarza jest zarządzeniem, o jakim mowa w art. 258 § 2 pkt 5 p.p.s.a., bowiem dotyczy wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku, wobec czego- z uwagi na brzmienie art. 259 § 1 p.p.s.a. - nie przysługuje od niego sprzeciw.
Mając na uwadze treść przywołanych przepisów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił wniesiony przez skarżącego sprzeciw uznając, że wniesienie sprzeciwu w niniejszym stanie faktycznym nie jest dopuszczalne.
Zauważyć ponadto należy, że dopiero w sytuacji, gdy na skutek nie wykonania zarządzenia referendarza z dnia 11 grudnia 2014 r. referendarz wyda zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, możliwe będzie złożenie od takiego zarządzenia sprzeciwu w myśl art. 259 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a.