Uzasadnienie
W dniu 25 listopada 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga A. L., w której kwestionowała decyzję Burmistrza Miasta z dnia 21 grudnia 2012r. nr [...]. Skarżąca wniosła o ocenę czy doszło do rażącego naruszenia prawa przez organ I instancji.
Zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 listopada 2013r., wezwano skarżącą do oświadczenia - w terminie 7 dni na piśmie - czy przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu I instancji Burmistrza Miasta określona w skardze, czy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydana po rozpoznaniu odwołania skarżącej – pod rygorem uznania, w razie braku odpowiedzi w wyznaczonym terminie, że skargę wniesiono na decyzję Burmistrza. Jednocześnie pouczono skarżącą o treści art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.
W następstwie wezwania skarżąca oświadczyła, że jej skarga dotyczy decyzji Burmistrza Miasta z dnia 21.12.2012r. nr [...]. Podała też, że Kolegium prawidłowo oceniło sprawę.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie wskazując, że A. L. zaskarżyła do Kolegium ww. decyzję. Organ odwoławczy zaś decyzją z dnia 19 września 2013r. sygn. akt [...] uchylił decyzję organu I instancji w całości i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia temu organowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
W świetle art. 52 § 2 ww. ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Powyższa regulacja oznacza, że zaskarżyć do sądu administracyjnego można decyzję organu odwoławczego, a nie decyzję organu pierwszej instancji, od której przysługuje odwołanie.
W rozpatrywanej sprawie wskazać należy, że decyzja Burmistrza Miasta, do której nawiązuje skarga, stanowiła w sprawie rozstrzygnięcie organu I instancji.
Co więcej skarżąca złożyła odwołanie od ww. decyzji, które zostało rozpoznane przez organ odwoławczy. W następstwie czego Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 19 września 2013r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W tej sytuacji skarżącej, zgodnie z pouczeniem zawartym w ww. decyzji, przysługiwało prawo do złożenia skargi na tą właśnie decyzję.
Skarżąca zakwestionowała tymczasem decyzję Burmistrza Miasta, wnosząc o ocenę czy doszło do rażącego naruszenia prawa przez organ I instancji.
Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2013r. wezwano więc skarżącą do wyjaśnienia ww. wątpliwości, tj. jednoznacznego wskazania jaki jest przedmiot wniesionej skargi.
W odpowiedzi skarżąca potrzymała swoje żądanie wskazane w skardze i oświadczyła, że przedmiotem skargi jest decyzja Burmistrza Miasta z dnia 21 grudnia 2012r..
W tej sytuacji należy uznać, że skarga do sądu administracyjnego na decyzję organu I instancji – Burmistrza Miasta, co do której w toku postępowania administracyjnego merytorycznie wypowiedział się organ odwoławczy, jest niedopuszczalna.
Z uwagi na powyższe skarga podlegać musi odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.