Uzasadnienie
W.G. (zwany dalej także "skarżącym") zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 czerwca 2020 r., (nr (...)) utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 października 2019 r. (nr (...)), którą nałożono na skarżącego karę pieniężną za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa.
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego została skarżącemu doręczona w trybie doręczenia zastępczego na podstawie art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.) w dniu 14 lipca 2020 r. (vide: kopia zwrotnego potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych), a zatem ustawowy termin na złożenie skargi upłynął w dniu 13 sierpnia 2020 r. Skarga do sądu administracyjnego została złożona w dniu 14 sierpnia 2020 r. (vide: data stempla pocztowego na kopercie - k. 8 akt sądowych), a więc dzień po upływie terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd - na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji postanowienia.