Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SA/Gd 97/19

Uzasadnienie

K. A. v. K. w imieniu małoletniej córki Z. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 grudnia 2018 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z 9 października 2018 r., nr [...] odmawiającej Z. P. przyznania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie świadczeniowym 2018/2019.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Działając w imieniu małoletniej Z. P., w dniu 17 września 2018r. K. A. v. K. (matka) złożyła do Prezydenta Miasta wniosek o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

W konsekwencji rozpatrzenia ww. wniosku Prezydent Miasta decyzją z dnia 9 października 2018 r. odmówił K. A. v. K. (dalej również jako - "wnioskodawczyni") przyznania prawa do doświadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie świadczeniowym 2018/2019.

W uzasadnieniu decyzji Prezydent Miasta wskazał, że zgodnie z treścią art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, świadczenia przysługują, jeżeli dochód rodzinny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725 zł.

Organ wskazał, że w okresie od 1 października 2018 r. do 30 września 2019 r. prawo do świadczenia z funduszu alimentacyjnego ustala się na podstawie dochodzie członków rodziny uzyskanych w roku kalendarzowym 2017. Dochód K. A. v. K. i J. v. K. za 2017 r. wyniósł 29.901,60 zł (netto). W związku z tym, że dochód rodziny wnioskodawczyni wynosi 830,60 zł na osobę i przekracza kwotę 725,00 zł na osobę, to w ocenie organu wnioskodawczyni nie spełnia przesłanki art. 9 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się K. A. v. K. i w dniu 11 października 2018 r. złożyła od niego odwołanie.

W uzasadnieniu odwołania wskazała, że jej mąż jest osobą niepełnosprawną i niezdolną do samodzielnego funkcjonowania. Odnośnie sprawy dotyczącej świadczenia z funduszu alimentacyjnego K. A. v. K. wniosła o pozostanie w Funduszu, ponieważ dłużnik pracuje miesiąc albo dwa i cały czas są kłopoty z wywiązywaniem się z płatności wobec córki Z. P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 27 grudnia 2018 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze (w skrócie - "Kolegium") wskazało, że rodzina wnioskodawczyni składa się z trzech osób. Na podstawie dokumentów, tj. oświadczenie J. V. K. z dnia 17 września 2018r., z którego wynika, że wnioskodawczym od roku 2015 nie pracuje, opiekuje się mężem i pobiera zasiłek opiekuńczy w kwocie 520 zł miesięcznie, zaświadczenie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym z dnia 16 sierpnia 2018 r., o wysokości wyegzekwowanych od dłużnika – Ł. P. na rzecz Z.. należności alimentacyjnych w miesiącach luty i marzec 2017 r., zaświadczenie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym z dnia 2 sierpnia 2018 r., o bezskuteczności egzekucji świadczeń alimentacyjnych w okresie ostatnich dwóch miesięcy, zaświadczenie ZUS z dnia 17 września 2018 r., z którego wynika, że J. V. K. od dnia 27 maja 2006 r., pobiera emeryturę, a wysokość składek na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu emerytury w roku 2017 wyniosła 2.095,32 zł, weryfikacje danych o dochodach w systemie informatycznym Ministerstwa Finansów z dnia 09 października 2018 r., o dochodzie wnioskodawczym i członka rodziny J. V. K. uzyskanych w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, tj. 2017, weryfikacje informacji o składkach na ubezpieczenie zdrowotne z dnia 09 października 2018 r. organ pierwszej instancji ustalił, że rodzina wnioskodawczym w roku 2017 osiągnęła dochód w kwocie 29.901,60 zł (netto).

Następnie Kolegium podzieliło roczny dochód rodziny przez 12 miesięcy i otrzymało miesięczny dochód w kwocie 2.491,80zł. W związku z powyższym miesięczny dochód rodziny K. A. v. K. w przeliczeniu na osobę wyniósł 830,60 zł i przekroczył kwotę kryterium dochodowego przewidzianą art. 9 ust. 2 ustawy, wynoszącą 725,00 zł. Zatem w ocenie Kolegium, organ pierwszej instancji na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów prawidłowo odmówił przyznania prawa od świadczenia z funduszu alimentacyjnego.

Od tej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku złożyła K. A. v. K. W uzasadnieniu skargi wniosła o pozostawienie w Funduszu Alimentacyjnym, ponieważ dłużnik co miesiąc zmienia pracę, a od grudnia 2018 r. pozostaje bez środków alimentacyjnych na córkę Z. P. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) oraz art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W przypadku stwierdzenia określonych naruszeń prawa sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla zaskarżony akt albo stwierdza jego nieważność lub wydanie z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 p.p.s.a.) bądź oddala skargę w razie jej nieuwzględnienia (art. 151 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty a jedynie ocenia, czy postępowanie przed organami przeprowadzono prawidłowo i czy wydany akt pozostaje w zgodzie z prawem. Co istotne, sąd administracyjny nie ocenia zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej pod kątem jego słuszności bądź też celowości. Sąd administracyjny nie rozpatruje również sprawy, kierując się zasadami współżycia społecznego. W świetle art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyganie sprawy przez sąd następuje ponadto bez związania go zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Mając na uwadze tak zakreślone ramy kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie z przyczyn w niej wskazanych.

Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 grudnia 2018 r. (sygn. akt [...]), utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 9 października 2018 r. (nr [...]) o odmowie przyznania Z. P., reprezentowanej przez K. A. – v. K., prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie świadczeniowym 2018/2019.

Podstawę materialnoprawną decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy państwa osobom uprawnionym do alimentów (tekst jednolity: Dz.U. 2019 r., poz. 670 ze zm., dalej zwana - "ustawą").

Postępowanie w niniejszej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem z dnia 17 września 2018 r., w którym K. A. v. K. przedstawicielka ustawowa małoletniej córki – Z. P. wniosła o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują osobie uprawnionej do ukończenia przez nią 18 roku życia albo w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej do ukończenia przez nią 25 roku życia, albo w przypadku posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności - bezterminowo.

W przypadku ukończenia przez osobę uprawnioną szkoły wyższej w trakcie ostatniego roku studiów prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego przysługuje do zakończenia tego roku studiów, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez osobę uprawnioną 25 roku życia (art.9 ust. 1a ustawy).

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725 zł (art. 9 ust. 2 ustawy).

Jedyną przyczyną, dla której organy obu instancji odmówiły przyznania wnioskowanego świadczenia, było przekroczenie ww. ustawowego kryterium dochodowego.

Zatem prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy wymagało jednoznacznego i nie budzącego ustalenia przez organy wysokości dochodu rodziny wnioskodawczyni, a mianowicie czy dochód ten w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty, o której mowa w art. 9 ust. 2 ustawy, tj. 725 zł.

Istota więc sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozważenia, czy organy ustalając dochód na osobę w rodzinie skarżącej, działały zgodnie z przepisami prawa, tj. art. 2 pkt 4 ustawy, który definiuje pojęcie dochodu dla potrzeb rozpoznania wniosków o przyznanie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Przepis ten stanowi, że dochód - oznacza to dochód, o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych.

Ponadto, wymagało również ustalenia, czy postępowanie wyjaśniające w sprawie zostało przeprowadzone w sposób rzetelny, obiektywny i wyczerpujący, tj. zgodnie z zasadami określonymi w art. 7 oraz w art. 77 K.p.a.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 2220 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie - oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób:

1. a) przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne,
2. b) dochód z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne,
3. c) inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych:
4. – renty określone w przepisach o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin,
5. – renty wypłacone osobom represjonowanym i członkom ich rodzin, przyznane na zasadach określonych w przepisach o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin,
6. – świadczenia pieniężne oraz ryczałt energetyczny określone w przepisach o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych,
7. – dodatek kombatancki, ryczałt energetyczny i dodatek kompensacyjny określone w przepisach o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego,
8. – świadczenie pieniężne określone w przepisach o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę Niemiecką lub Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich,
9. – emerytury i renty otrzymywane przez osoby, które utraciły wzrok w wyniku działań wojennych w latach 1939-1945 lub eksplozji pozostałych po tej wojnie niewypałów i niewybuchów,
10. – renty inwalidzkie z tytułu inwalidztwa wojennego, kwoty zaopatrzenia otrzymywane przez ofiary wojny oraz członków ich rodzin, renty wypadkowe osób, których inwalidztwo powstało w związku z przymusowym pobytem na robotach w III Rzeszy Niemieckiej w latach 1939-1945, otrzymywane z zagranicy,
11. – zasiłki chorobowe określone w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników oraz w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych,
12. – środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej otrzymywane od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra lub agencje rządowe, w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów, którym służyć ma ta pomoc,
13. – należności ze stosunku pracy lub z tytułu stypendium osób fizycznych mających miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przebywających czasowo za granicą - w wysokości odpowiadającej równowartości diet z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju ustalonych dla pracowników zatrudnionych w państwowych lub samorządowych jednostkach sfery budżetowej na podstawie ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 917, 1000, 1076, 1608 i 1629),
14. – należności pieniężne wypłacone policjantom, żołnierzom, celnikom i pracownikom jednostek wojskowych i jednostek policyjnych użytych poza granicami państwa w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom, a także należności pieniężne wypłacone żołnierzom, policjantom, celnikom i pracownikom pełniącym funkcje obserwatorów w misjach pokojowych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych,
15. – należności pieniężne ze stosunku służbowego otrzymywane w czasie służby kandydackiej przez funkcjonariuszy Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Służby Więziennej, obliczone za okres, w którym osoby te uzyskały dochód,
16. – dochody członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, pomniejszone o składki na ubezpieczenia społeczne,
17. – alimenty na rzecz dzieci,
18. – stypendia doktoranckie przyznane na podstawie art. 209 ust. 1 i 7 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 i 2024), stypendia sportowe przyznane na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2018 r. poz. 1263 i 1669) oraz inne stypendia o charakterze socjalnym przyznane uczniom lub studentom,
19. – kwoty diet nieopodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych, otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich,
20. – należności pieniężne otrzymywane z tytułu wynajmu pokoi gościnnych w budynkach mieszkalnych położonych na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym osobom przebywającym na wypoczynku oraz uzyskane z tytułu wyżywienia tych osób,
21. – dodatki za tajne nauczanie określone w ustawie z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2018 r. poz. 967),
22. – dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie zezwolenia na terenie specjalnej strefy ekonomicznej określonej w przepisach o specjalnych strefach ekonomicznych,
23. – ekwiwalenty pieniężne za deputaty węglowe określone w przepisach o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe",
24. – ekwiwalenty z tytułu prawa do bezpłatnego węgla określone w przepisach o restrukturyzacji górnictwa węgla kamiennego w latach 2003-2006,
25. – świadczenia określone w przepisach o wykonywaniu mandatu posła i senatora,
26. – dochody uzyskane z gospodarstwa rolnego,
27. – dochody uzyskiwane za granicą Rzeczypospolitej Polskiej, pomniejszone odpowiednio o zapłacone za granicą Rzeczypospolitej Polskiej: podatek dochodowy oraz składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne i obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne,
28. – renty określone w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich,
29. – zaliczkę alimentacyjną określoną w przepisach o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej,
30. – świadczenia pieniężne wypłacane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów,
31. – pomoc materialną o charakterze socjalnym określoną w art. 90c ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1457, 1560 i 1669) oraz świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-3 i 5 oraz art. 212 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
32. – kwoty otrzymane na podstawie art. 27f ust. 8-10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
33. – świadczenie pieniężne i pomoc pieniężną określone w ustawie z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 690),
34. – świadczenie rodzicielskie,
35. – zasiłek macierzyński, o którym mowa w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników,
36. – stypendia dla bezrobotnych finansowane ze środków Unii Europejskiej;

Ponadto, jak stanowi § 11 Rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania, sposobu ustalania dochodu oraz zakresu informacji, jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach w sprawach o ustalenie prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1467), w przypadku gdy członek rodziny ma zobowiązania alimentacyjne na rzecz osoby spoza rodziny, od dochodu członka rodziny odejmuje się kwotę alimentów zapłaconych na rzecz tej osoby,

Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy, dochód rodziny oznacza to dochód rodziny, o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych. Natomiast przepis art. 2 pkt 5a ustawy stanowi, że dochód członka rodziny - oznacza to przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 3-4b.

Mając na uwadze powyższe, w przedmiotowej sprawie prawidłowo organy przyjęły, że dla wyliczenia przeciętnego (miesięcznego) dochodu na osobę w rodzinie w 2017 r. konieczne stało się przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie sytuacji dochodowej: skarżącej K. A. v. K., jej męża J. v. K. oraz małoletniej Z. P. - pozostającej pod opieką małżonków, córki skarżącej.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że nie budzi wątpliwości, iż wyliczony zgodnie z ww. regułami miesięczny dochód rodziny w 2017 r. wyniósł 2.491,80 zł, co w przeliczeniu na osobę w rodzinie daje kwotę 803,60 zł.

Organ wskazał, że powyższe ustalenie poczyniono na postawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wskazując w tym zakresie na dokumenty obejmujące: tj. oświadczenie J. V. K. z dnia 17 września 2018r., z którego wynika, że wnioskodawczym od roku 2015 nie pracuje, opiekuje się mężem i pobiera zasiłek opiekuńczy w kwocie 520 zł miesięcznie, zaświadczenie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym z dnia 16 sierpnia 2018 r., o wysokości wyegzekwowanych od dłużnika – Ł. P. na rzecz Z. P. należności alimentacyjnych w miesiącach luty i marzec 2017 r., zaświadczenie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym z dnia 2 sierpnia 2018 r., o bezskuteczności egzekucji świadczeń alimentacyjnych w okresie ostatnich dwóch miesięcy, zaświadczenie ZUS z dnia 17 września 2018 r., z którego wynika, że J. V. K. od dnia 27 maja 2006 r., pobiera emeryturę, a wysokość składek na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu emerytury w roku 2017 wyniosła 2.095,32 zł, weryfikacje danych o dochodach w systemie informatycznym Ministerstwa Finansów z dnia 09 października 2018 r., o dochodzie wnioskodawczym i członka rodziny J. V. K. uzyskanych w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, tj. 2017, weryfikacje informacji o składkach na ubezpieczenie zdrowotne z dnia 09 października 2018 r.

W zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, nie zawarto jednak szczegółowego sposobu wyliczenia dochodu, tj. nie wskazano wprost kwot dochodów, jakie organy zsumowały dla ustalenia miesięcznego dochodu rodziny, ani co ważne, odliczeń jakie w tym zakresie zastosowano.

Jak wynika z akt sprawy (zestawienie dochodów członków rodziny osiągnięte w roku kalendarzowym 2017 r., - k.17 akt administracyjnych) organy przyjęły, że dochód rodziny w 2017 r. wyniósł 29.901,60 zł (2.491,80 zł miesięcznie, a w przeliczeniu na osobę na miesiąc 830,60 zł) a złożyły się na niego

1. - dochody J. v. K. (dochód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych) w wysokości 26. 645, 28 zł
2. - dochody K. A. v. K. (inny dochód niepodlegający opodatkowaniu na postawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych) w wysokości 3.256,32 zł

Z powyższego wynika, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ nie wskazał jednoznacznie, jakie konkretnie dochody oraz w jakiej wysokości uznał za spełniające definicję z art. 3 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy i dokonał ich zsumowania.

Nie może też ujść uwadze, że organ odwoławczy ograniczył się do wskazania faktu pobierania emerytury i wysokości składek z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w 2017 r. (co stanowiło kwotę 2.095,32 zł), nie określając nawet wysokości świadczenia emerytalnego. Z przestawionego w uzasadnieniu decyzji wyliczenia dokumentów, które - jak wskazał organ - legły u podstaw powyższych ustaleń, wynika pośrednio, że za dochód J. v. K. uznano uzyskiwaną przez niego emeryturę, a za dochód skarżącej uzyskane na rzecz jej córki alimenty oraz kwoty świadczeń pieniężnych wypłaconych w związku z bezskutecznością egzekucji alimentów.

Trzeba w tym miejscu podkreślić, że skarżąca dołączyła do odwołania określone dokumenty, w tym m.in. decyzję ZUS z dnia 1 marca 2017 r. dotyczącą waloryzacji emerytury J. v. K..

W decyzji tej wskazano, że emerytura ta wynosi po waloryzacji 1.941,78 zł, że przysługuje do niej także dodatek kombatancki (209,59 zł), ryczałt energetyczny (166,05 zł) dodatek pielęgnacyjny (209,59 zł, dodatek kompensacyjny (31, 44 zł) oraz że świadczenie emerytalne zmniejsza się z powodu należności egzekwowanych na mocy tytułu wykonawczego, tj. o 587,21 zł. Mając na uwadze, że zgodnie z art. 3 pkt 1 cyt. ustawy dochód ustala się po odliczeniu alimentów należnych innym osobom, w ocenie Sądu orzekającego powyższa okoliczność, że emerytura J. v. K. jest obniżana o kwoty należności komorniczych, wymagała ustalenia jakiego rodzaju są to odliczenia i odniesienia się do tej kwestii przez organ odwoławczy.

Tym samym kontrolowana decyzja jest przedwczesna.

Trzeba w tym miejscu należy zaznaczyć, że odwołanie dotyczyło, nie tylko decyzji (nr [...]) w przedmiocie ustalenia prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, ale również decyzji z dnia 4 października 2018 r. (nr [...]) w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Skarżąca zaś wniesioną skargą oprócz kontrolowanej ww. decyzji, objęła również decyzję w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego ([...]) oraz decyzję w przedmiocie zasiłku rodzinnego ([...]), w stosunku, do których podniosła zarzut dotyczący zawyżenia dochodu z przyjętego jako dochód z emerytury w rozumieniu art. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie, nie mógł tej okoliczności nie zauważyć lub pominąć, dysponując treścią odwołania ale przed wszystkim treścią skargi.

W konsekwencji też wysokość przyjętego w sprawie dochodu rodziny skarżącej, musi budzić uzasadnione wątpliwości i wymaga jednoznacznych ustaleń. Poczynione powyżej uwagi świadczą o wadliwości zaskarżonej decyzji, i czyni ją w istocie nieweryfikowalną zarówno przez stronę, jak i obecnie przez Sąd orzekający, pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, tj. z art. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych, a w konsekwencji z art. 9 ust. 2 ustawy, na skutek naruszenia przez organ przepisów procesowych w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy, tj. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 K.p.a.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.

Wskazania co do dalszego postępowania w sprawie wynikają z powyższych rozważań.

Kolegium będzie zobowiązane do ponownego rozpoznania odwołania strony, uwzględniając załączone dokumenty, w tym zwłaszcza decyzję ZUS z dnia 1 marca 2017 r. w wskazanym powyżej zakresie, a wydając decyzję w sprawie, do przedstawienia szczegółowego, zrozumiałego dla strony i weryfikowalnego wyliczenie dochodu rodziny, ze szczególnym uwzględnieniem i wyjaśnieniem kwestii, czy podlegająca zajęciu komorniczemu część emerytury J. v. K. stanowi składnik dochodu w rozumieniu art. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych.