Uzasadnienie
J. D. wniósł, za pośrednictwem Prezydenta Miasta, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na "Zatwierdzenie organizacji ruchu drogowego przez Prezydenta Miasta na ul. J. w G.", zarzucając m.in. nieuwzględnienie w organizacji ruchu uwag zgłoszonych w piśmie Wojewody z dnia 26 marca 2019 r., w szczególności nieuwzględnienie w organizacji ruchu drogowego na ul. J. w G. zasady korzystania przez pieszego w strefie zamieszkania z całej szerokości drogi oraz zasady pierwszeństwa pieszego przed pojazdem.
W uzasadnieniu skargi skarżący szeroko opisał historię ulicy J. w G., kwestię zagrożeń związanych z rozwiązaniami organizacji ruchu, działania swoje i innych osób dotyczące przywrócenia bezpieczeństwa ruchu na ul. J..
Z treści skargi nie wynika, jaki konkretnie akt (czynność) skarżący w skardze kwestionuje, bowiem poza informacją, że Prezydent Miasta nie uwzględnił w organizacji ruchu uwag Wojewody z dnia 26 marca 2019 r., żadnych innych danych, konkretyzujących przedmiot zaskarżenia, nie wskazał.
Zarządzeniem z dnia 25 listopada 2021 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków skargi przez wskazanie daty i numeru zaskarżonego skargą "Zatwierdzenia organizacji ruchu drogowego przez Prezydenta Miasta na ul. J. w G.", pod rygorem odrzucenia skargi, jak również do określenia we wskazanym terminie interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, naruszonego zaskarżonym aktem – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to skarżącemu doręczono 26 listopada 2021 r.
Skarżący w piśmie z dnia 3 grudnia 2021 r., poza przedstawieniem swego stanowiska dotyczącego naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia wskazał, że stwierdzając, że przekazane przez organ projekty uzgodnień nie są spójne i kompletne, w dniu 26 listopada 2021 r., czyli w dniu otrzymania wezwania z sądu, zwrócił się o udostępnienie mu do wglądu projektów organizacji ruchu drogowego. Z otrzymanego w odpowiedzi pisma wynikało, że organizacja ruchu na ul. J. została zatwierdzona uzgodnieniem z dnia 10 kwietnia 2019 r. nr [...] oraz z dnia 30 października 2019 r. nr [...]. Jednak po zapoznaniu się z tymi projektami okazało się, że projekty te dotyczą tylko odcinka ul. J., a udostępnienie pozostałych projektów wymaga analizy zasobów archiwalnych i przeglądu dokumentacji.
Skarżący wskazał, że z powyższego wynika, że nie ma jednego spójnego zbioru obowiązujących i ujednoliconych projektów organizacji ruchu, projekty te są zmieniane częściowo przez kolejne projekty zawierające zmiany. Zatem przedmiotem skargi są projekty organizacji ruchu z dodaną formułą "z późniejszymi zmianami", czyli nr [...] z dnia 29 stycznia 2010 r. z późniejszymi zmianami obejmujący obszar dzielnicy S. J. (obejmujące ulice J. od ul. Z. do P., W., S.) oraz nr [...] z dnia 20 listopada 2015 r. z późniejszymi zmianami obejmujący ciąg ulicy J. od ul. R. do Z. W piśmie z dnia 10 stycznia 2022 r. skarżący wskazał natomiast, że zaskarżone przez niego akty zatwierdzenia organizacji ruchu to nr [...] z dnia 5 sierpnia 2010 r. z późniejszymi zmianami, obejmujący obszar dzielnicy S. J. - obejmujące ulice J. od ul. Z. do P., W., S. (który stanowi zmianę organizacji ustaloną planem nr [...] z dnia 29 stycznia 2010 r.), nr [...] z dnia 10 kwietnia 2019 r. oraz nr [...] z dnia 30 października 2019 r. z późniejszymi zmianami, obejmujący ciąg ulicy J. od ul. R. do Z. (które zmieniają organizację ruchu ustaloną planem nr [...] z dnia 20 listopada 2015 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stwierdzić na wstępie należy, że w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2014 r. sygn. akt I OPS 14/13 wskazano, że zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ jednostki samorządu terytorialnego wskazany w art. 10 ust. 4, 5, 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.), na podstawie § 3 ust. 1 pkt 3, § 6 ust. 1 i § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz.U. Nr 177, poz. 1729), jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (publ. ONSAiWSA 2015/1/2).
Tak więc zatwierdzenie organizacji ruchu podlega kognicji sądu administracyjnego, przy czym podkreślenia wymaga, że zatwierdzenie organizacji ruchu jest każdorazowym, odrębnym aktem, w którym właściwy organ wypowiada się odnośnie do konkretnych, przedstawianych mu zmian organizacji ruchu.
Skoro na akt zatwierdzenia organizacji ruchu możliwe jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego, skarga taka podlega ogólnym zasadom jej wnoszenia, określonym art. 57 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Z powyższego wynika, że skarga powinna dotyczyć konkretnego, zindywidualizowanego aktu czy czynności, któremu wnoszący skargę zarzuca niezgodność z prawem.
Jak wynika z treści skargi z dnia 13 października 2021 r., skarżący uczynił jej przedmiotem zatwierdzenie organizacji ruchu drogowego na ul. J. w G., zarzucając nieuwzględnienie przez Prezydenta Miasta uwag Wojewody z dnia 26 marca 2019 r.
Zobowiązany do wskazania daty i numeru zaskarżonego aktu skarżący w zakreślonym przez sąd terminie wskazał, że organizacja ruchu na ul. J. nie jest uregulowana spójnym zbiorem ujednoliconych zmian, wobec czego przedmiotem skargi są akty zatwierdzenia organizacji ruchu ze wskazanych dni i o oznaczonych numerach, ale z dodaną formułą " z późniejszymi zmianami".
W kolejnym piśmie - z dnia 10 stycznia 2022 r. - wskazał on jeszcze inne daty i numery aktów organu, także z jednoczesnym zastrzeżeniem, że chodzi o akty "z późniejszymi zmianami". Podkreślić należy, że pismo to zostało sporządzone i złożone już po upływie 7 -dniowego terminu, wyznaczonego skarżącemu na uzupełnienie braków skargi. Termin ten jest terminem ustawowym, który nie podlega przedłużeniu na wniosek strony. Jednak gdyby nawet mieć na uwadze treść tego pisma, to także w nim skarżący stwierdził, że chodzi o akty "z późniejszymi zmianami".
W ocenie Sądu takie określenie przedmiotu zaskarżenia tylko pozornie wypełnia zobowiązanie, nałożone na skarżącego przez sąd. Choć skarżący przytoczył w piśmie z dnia 3 grudnia 2021 r. daty i numery paru aktów, to z treści tego pisma wynika, że przedmiotem skargi czyni on akty " z późniejszymi zmianami", czyli nie chodzi mu o zaskarżenie wprost wskazanych aktów, lecz o całość aktów, dotyczących organizacji ruchu na wskazanej przez siebie ulicy. Podobne sformułowanie znajduje się w piśmie skarżącego z dnia 10 stycznia 2022 r.
W tym stanie rzeczy nie jest możliwe uznanie, że skarżący wykonał zobowiązanie, nałożone na niego przez sąd zarządzeniem z dnia 25 listopada 2021 r.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, wniesioną skargę odrzucił.
O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.