Uzasadnienie
Pismem procesowym datowanym z dnia [...] r., a przesłanym w dniu [...] r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący A. K. zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...]. w przedmiocie wymiaru należności celnych, podatku od towarów i usług, podatku akcyzowego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wobec przesłania tejże skargi do organu odwoławczego, celem nadania jej dalszego biegu stosownie do art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpływ skargi do siedziby Dyrektora Izby Celnej w K. nastąpił w dniu [...] r.
W odpowiedzi na otrzymaną skargę w/w organ przekazując akta administracyjne wraz ze swoim stanowiskiem w sprawie wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w art. 53 § 1 stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w świetle przepisu art. 54 Art. 54. § 1. § 1 powołanej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Nadmienić należy, że do końca 2005 r. skarga wniesiona w terminie bezpośrednio do sądu administracyjnego była prawnie skuteczna. Sąd, do którego skarga wpłynęła, obowiązany był do nadania jej dalszego biegu przez przesłanie jej odpisu organowi administracji i wezwanie go do nadesłania akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę. Zgodnie bowiem z art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 ustawy sąd administracyjny zobowiązany był przekazać organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem od 1 stycznia 2006r. wymagane jest wnoszenie skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Wpływ natomiast skargi bezpośrednio do sądu skutkuje koniecznością przekazania jej organowi, zaś za datę jej złożenia uważa się dzień doręczenia tej skargi organowi.
Reasumując powyższe należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. zatem upływ terminu do wniesienia skargi następował w dniu [...] r. Skarga została przesłana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu [...] r. poprzez nadanie jej w Urzędzie Pocztowym B. [...], a wpływ jej do siedziby Sądu datuje się dnia [...] r. Natomiast do siedziby Dyrektora Izby Celnej w K. wpłynęła w dniu [...] r. a więc z uchybieniem terminu ustawowo określonego w art. 53 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co powoduje jej niedopuszczalność.
Nadmienić należy, ze termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym. Jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd, gdyż możliwości takie odnoszą się tylko do terminów sądowych. Jest terminem prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2. Jest terminem procesowym, a więc w razie jego uchybienia dopuszczalne jest przywrócenie go skarżącemu jeśli uprawdopodobni że uchybienie nastąpiło nie z jego winy (art. 86-89). Zatem wobec uchybienia 30-dniowemu terminowi i nie uprawdopodob-nienia, że nastąpiło to bez winy strony skarga podlega odrzuceniu.
Na zakończenie wskazać już tylko należy, że w pouczeniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy zawarł informacje o trybie składania skargi do sądu administracyjnego tj. za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w K..
Reasumując zatem powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 powoływanej ustawy postanowić jak w sentencji.