Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 24 stycznia 2018 r. przyznano pełnomocnikowi procesowemu strony skarżącej z urzędu – radcy prawnemu A.L. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu kwotę 35.731 zł.
Tymczasem jest to kwota błędnie obliczona, wskutek oczywistego błędu rachunkowego. Zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej pełnomocnikowi z urzędu powinien bowiem stanowić kwotę 35.731,50 zł.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej w skrócie "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie, na mocy art. 166 P.p.s.a. przepis powyższy znajduje zastosowanie również do postanowień, a zgodnie z art. 258 § 3 P.p.s.a. również do postanowień referendarza sądowego.
Rozpoznając wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu ustalono prawidłowo kwotę wynagrodzenia radcy prawnego z urzędu w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, za reprezentowanie strony w dwóch instancjach – na kwotę 29.050 zł.
Wynagrodzenie to zostało powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 6.681 zł (błędnie). Prawidłowa kwota należnego podatku VAT wynosi bowiem 6.681,50 zł (stawka podatkowa 23 % z kwoty 29.050 zł).
W tym stanie rzeczy łączna kwota wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu wynosi "35.731,50" zł, a nie "35.731" zł. Stwierdzić należy, że to oczywiste uchybienie miało charakter błędu rachunkowego.
W tym stanie rzeczy należało orzec o jej sprostowaniu na mocy art. 156 § 1 w zw. z art. 166 i art. 258 § 3 P.p.s.a.