Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku, zawartym na druku urzędowego formularza PPF, strona oświadczyła, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Strona utrzymuje się aktualnie z renty rodzinnej w kwocie 929,74 zł netto i nie posiada żadnych wartościowych składników majątku. Zły stan zdrowia wnioskodawcy uniemożliwia podjęcie dodatkowego zatrudnienia.
Skarżący jest wdowcem i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych oszczędności, nieruchomości, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej kwotę 5.000 zł.
Strona oszacowała swoje miesięczne wydatki w sposób następujący: utrzymanie mieszkania – 500 zł; koszty leczenia – około 100 zł.
W tym stanie rzeczy, referendarz sądowy pismem z dnia [...] r. wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie szeregu dokumentów, mających zobrazować jej rzeczywisty i aktualny stan majątkowy. Wezwanie to miało w istocie na celu przedstawienie rzeczywistej aktualnej sytuacji majątkowej wnioskodawcy.
Do akt wpłynęły następujące materiały źródłowe: zaświadczenie z ZUS z dnia [...] r. o wysokości świadczenia netto wypłacanego skarżącemu; zeznania podatkowe skarżącego za rok 2016 i 2017; zaświadczenie o osobach zameldowanych na pobyt stały pod adresem wskazanym, jako miejsce zamieszkania skarżącego; kserokopie rachunków wskazujących na opłaty ze media; wyciąg z rachunku bankowego oraz postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. o rozłożeniu na raty kosztów postępowania podatkowego w wysokości 244,60 zł na 10 rat.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami) – zwanej dalej P.p.s.a. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.).
Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Na wstępie należy zaznaczyć, że skarżący składając wniosek o prawo pomocy, zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając to na uwadze, odnosząc się do wniosku A. D., należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postepowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny.
W ocenie rozpoznającego wniosek, skarżący w sposób dostatecznie jasny i rzetelny wykazał swoją aktualną sytuację majątkową.
Z przedłożonych do akt sprawy materiałów źródłowych wynika, że skarżący spełnia ustawowe przesłanki skutkującego uwzględnieniem jego żądania w pełnym zakresie.
Jego stan majątkowy nie pozwala mu na uiszczenie kwoty 500 zł tytułem wpisu sądowego od skargi bez narażenia się na uszczerbek w jego koniecznym utrzymaniu.
Należy jednocześnie uwzględnić problemy zdrowotne skarżącego, które generują koszty leczenia (także rehabilitacji) oraz de facto uniemożliwiają mu skuteczne znalezienie dodatkowego źródła dochodu.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.