Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J. W. wniesioną na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług stwierdzając uchybienie terminu do jej wniesienia określonego treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. Nr 153,poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ustawą. Skarga kasacyjna wniesiona na wskazane postanowienie została orzeczeniem z dnia 14 maja 2007r. oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie.
Pismem z dnia [...] r. nadanym w Urzędzie Pocztowym w K. J. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W piśmie tym wskazał, że o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi dowiedział się od pełnomocnika zawodowego ustanowionego dla potrzeb procesu karnego i miało to miejsce 7 dni przed wniesieniem omawianego wniosku. Wyjaśnił też, iż przyczyny zawinienia w zakresie terminowego złożenia skargi leżą po stronie M. S., którego to ustanowił pełnomocnikiem do reprezentowania w przedmiotowej sprawie w postępowaniu sądowoadmistracyjnym.
Dalej wskazał, iż ustanowiony przez niego pełnomocnik złożył skargę kasacyjną na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. nr [...], nie wyczerpując przy tym innej możliwości prawnej mogącej skutkować przywróceniem terminu do wniesienia skargi, co jak wynika z posiadanej przez niego wiedzy, spowodowane było złym stanem zdrowia pełnomocnika, co z kolei wyłącza winę tegoż w zakresie uchybienia terminu do wniesienia skargi. Podkreślił, iż w opisanych okolicznościach nie może ponosić skutków uchybienia terminu, zwłaszcza iż nie posiadając wiedzy co do istniejących przepisów prawa skorzystał z pomocy fachowego pełnomocnika. Powyższe w jego ocenie wyłącza ujemne konsekwencje zaniedbań pełnomocnika. Do wniosku dołączono skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przywrócił stronie termin do wniesienia skargi.
Orzeczenie to stało się przedmiotem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożonego przez pełnomocnika Dyrektora Izby Skarbowej w K.. W zażaleniu zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 86 § 1 u.p.p.s.a polegające na błędnym przyjęciu przez Sąd braku winy strony w uchybieniu terminu do wniesieniu skargi, błędnym przyjęciu, iż strona wniosek o przywrócenie terminu złożyła w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu oraz naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy poprzez nieuzasadnienie stanowiska zawartego przez Sąd w zakresie podania okoliczności którym dano wiarę i brak ustalenia kto; strona czy pełnomocnik ponosi winę w uchybieniu terminu.
Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2007r. sygn. akt I FZ 532/07 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżone postanowienie uchylił i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania uznając zarzuty zażalenia za zasadne. W uzasadnieniu wskazał, iż w świetle okoliczności faktycznych sprawy brak jest podstaw by przyjąć, że złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi może zostać uwzględniony. Podkreślił, iż w szczególności wymaga ustalenia czy rzeczony wniosek złożony został w terminie wymaganym art. 87§1 u.p.p.s.a., dopiero zbadanie tej przesłanki skutkować może dalszym badaniem zasadności wniosku w zakresie uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał ponadto, iż działanie pełnomocnika nie wyklucza możliwości osobistego działania strony a konsekwencje działań lub zaniechań pełnomocnika obciążają stronę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U Nr 153, poz. 1270 ze zm.),-zwanej dalej ustawą - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zagadnienia związane z uchybieniem i przywróceniem terminu zostały uregulowane w art. 85 - 89 wskazanej ustawy. Zasadą wynikającą z przywołanego art. 85 jest bezskuteczność czynności podjętej przez stronę po upływie terminu.
Zgodnie z art. 86 ustawy jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której dokonała. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wyjątkowych przypadkach.
W myśl art. 88 ustawy spóżniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Jak wynika z powołanych przepisów warunkiem przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Termin ten zatem liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia NSA w Warszawie, przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała w dniu, kiedy strona dowiedziała się o odrzuceniu skargi z powodu niezachowania terminu do jej wniesienia. Zauważono ponadto, iż w świetle okoliczności faktycznych sprawy brak jest podstaw do przywrócenia terminu oraz iż gdy strona działa przez pełnomocnika to skutek w postaci ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi nastąpił w dniu gdy pełnomocnik dowiedział się o odrzuceniu skargi.
Stosownie do treści art. 190 w związku z art.197 § 2 ustawy Sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania jest związany wykładnią dokonaną w sprawie. Stąd stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wiążące dla Sądu obecnie ponownie rozpoznającego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o odrzuceniu skargi przesyłka zawierająca to orzeczenie została doręczona pełnomocnikowi w dniu [...] r. Zatem od tego dnia rozpoczął swój bieg termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tej sytuacji wniosek strony sporządzony w dniu [...] r. i w tym dniu nadany jest wnioskiem spóźnionym i jako taki stosownie do treści art.88 ustawy podlega odrzuceniu.
Dodać należy, iż w sytuacji spóźnienia wniosku o przywrócenie terminu bez znaczenia dla jego merytorycznego rozpoznania pozostają wskazane we wniosku okoliczności dotyczące przyczyn uchybienia terminu do wniesienia skargi.
W przedstawionych okolicznościach faktycznych i prawnych orzeczono jak na wstępie.