Uzasadnienie
W dniu [...] r. I. G., działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, że zaskarżoną decyzję doręczono w dniu [...] roku. W związku z powyższym Sąd skargę odrzucił jako złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. [...] r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uzasadniając go tym, że naruszenie terminu nie było celowe, gdyż błędnie sądził, iż miesiąc marzec ma 30 dni w związku z czym wniósł skargę [...] r. myśląc, że mieści się w terminie a o tym, że jest to dzień po terminie, dowiedział się dopiero z postanowienia o odrzuceniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawodawca dopuszcza możliwość przywrócenia uchybionego terminu w art. 86 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 tj. w skrócie p.p.s.a.) Przesłanki przywrócenia terminu określa art. 87 § 1 do 4 i zgodnie z jego brzmieniem muszą być one spełnione łącznie. Przesłankami tymi są: wniesienie wniosku w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobnienie okoliczności wskazującej na brak winy strony, a także dopełnienie, razem z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której strona nie dokonała w terminie.
Mając na względzie powyżej przytoczone zapisy ustawy należy wskazać w pierwszej kolejności, iż bezspornym pozostaje fakt, że skarga nadana w dniu [...] r. została wniesiona z uchybieniem 30 - dniowego terminu do jego wniesienia. Termin ten upłynął w dniu [...] r., gdyż zaskarżoną decyzję doręczono [...] r. Natomiast brak winy strony w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy. Zastosowanie tej instytucji jest możliwe tylko, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a uchybienie terminowi nie zostało spowodowane, najmniejszym nawet, niedbalstwem strony.
Zdaniem sądu pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobnił w sposób przekonywujący, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi było przez niego niezawinione. Należy podkreślić, że na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Dodatkowo, pełnomocnik profesjonalny, jakim jest adwokat lub radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (post. NSA z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 198/09). Jeżeli podmiotem, który uchybił terminowi, jest profesjonalny pełnomocnik, można mówić o wyłączeniu winy w przypadku powstania przeszkody nadzwyczajnej np. nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Z pewnością nie należy do niej omyłkowe sądzenie, że miesiąc marzec ma 30 dni. Odnosząc te rozważania do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącej nie wskazał okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Z całą stanowczością należy podkreślić, że pełnomocnik nie dochował należytej staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy, zwłaszcza gdy, tak jak w niniejszej sprawie, dotyczy to profesjonalisty.
Ponieważ nie dochowanie przez w/w pełnomocnika terminu do wniesienia skargi nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest konsekwencją niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw, uznać należy, iż nie zachodzą ważne powody do przywrócenia uchybionego terminu.
W związku z powyższym, Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.