Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A. D. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...], wydaną w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się Ordynacji podatkowej.
Na rozprawie 24 stycznia 2012 r., pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego i oświadczył, że nie zostały one pobrane w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwaną dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wysokość kosztów postępowania w sprawie ze skargi określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze. zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi:
- a) w sprawie w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawka obliczona na podstawie § 6,
- b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego 600 zł,
- c) w innej sprawie 240 zł.
W przedmiotowej sprawie stawka minimalna wynosi zatem 240 zł, ponieważ przedmiotem sprawy nie jest należność pieniężna a jedynie jej umorzenie czyli jest to przewidziana w pkt c - inna sprawa.
Ponadto w myśl § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 27 października 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokata oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 219, poz. 1872) to wynagrodzenie obciążone jest dodatkowo podatkiem od towarów i usług wynoszącym 23%.
Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił określić koszty udzielonej, a nie opłaconej z urzędu pomocy prawnej na kwotę 312,20 zł obejmującą stawkę podstawową wynoszącą 240 zł, 23% podatku VAT – 55,20 zł oraz 17 zł poniesionych tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa uznając, iż jest to kwota adekwatna do nakładu pracy adwokata.