Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) " skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich". Natomiast w § 2 wskazano, że "przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie".
Z kolei art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) stanowi, że "w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, dyrektora izby skarbowej, dyrektora izby celnej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym".
W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, tj. nie wniósł odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. w dniu [...] r., nr [...], choć zwierała ona prawidłowe pouczenie o przysługujących środkach zaskarżenia.
Przedstawione wyżej okoliczności skutkować musiały odrzuceniem skargi. W sumie zatem Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w pkt 1 sentencji.
Dodać przyjdzie, że skoro skarga nie została skutecznie wniesiona, to Sąd nie mógł rozpoznać zawartego w niej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Sąd postanowił zwrócić cały uiszczony wpis na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a i § 2 Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi.