Uzasadnienie
Postanowieniem z 7 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę T.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] dotyczącą orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej A.P. i T.K. jako osób trzecich, tj. byłych wspólników zlikwidowanej spółki cywilnej "A" Spółka Cywilna, z/s w D. za zaległości podatkowe, które ciążyły na Spółce z tytułu podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2012 r. oraz za okres od stycznia do maja 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę od zaległości oraz za koszty egzekucyjne.
Skarga ta została odrzucona ze względu na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. W terminie do złożenia zażalenia na wydane postanowienie, pełnomocnik A.P., która w niniejszej sprawie występowała w roli uczestnika postępowania sądowego złożył zażalenie.
W treści tego zażalenia pełnomocnik zarzucił Sądowi naruszenie art. 58 § 1 pkt 3, art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - zwaną dalej p.p.s.a.) poprzez błędne odrzucenie skargi w sytuacji gdy skarżąca w dniu 22 stycznia 2018 r przesyłką poleconą uzupełniła braki formalne skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza skargi wraz z jednym dodatkowym odpisem skargi oraz błędne odrzucenie skargi w sytuacji gdy uzasadnienie skargi w ogóle nie dotyczy Skarżącej, a innej skarżącej T.K..
Zarządzeniem z 5 kwietnia 2018 r. Sąd zwrócił się z pytaniem do pełnomocnika uczestnika postępowania, czy podtrzymuje zażalenie z dnia 23 marca 2018 r. na postanowienie z 7 marca 2018 r. wskazując przy tym, że w niniejszej sprawie skarżącą jest T.K. i to jej skarga została odrzucona, natomiast A.P. jest uczestniczką postępowania w sprawie T.K.. Z kolei w sprawie ze skargi A.P. zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Gl 1125/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 4 kwietnia 2018 r. oddalił skargę.
Ponadto tutejszy Sąd wezwał pełnomocnika uczestnika postępowania do uzupełnienia braków formalnych wniesionego przez niego zażalenia poprzez nadesłanie jego odpisu celem doręczenia go organowi. Do chwili obecnej pełnomocnik uczestnika postępowania nie uzupełnił braków formalnych zażalenia, jak również nie cofnął wniesionego zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 i 2 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na wymienione tam postanowienia i wnosi się je w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia Nadto na mocy art. 197 § 2 tej ustawy, do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei, art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzucie na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienia zażalenia.
Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące zażaleniem warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony, w tym określonych w art. 47 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym do zażalenia należy dołączyć odpowiednią liczbę jego odpisów celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania.
W niniejszej sprawie pełnomocnik uczestnika postępowania – A.P. – wniósł zażalenie w jednym egzemplarzu. Konieczne stało się zatem wezwanie go do usunięcia braków formalnych zażalenia przez nadesłanie odpisu zażalenia, które jak wynika z akt sprawy nie zostało przez niego wykonane
Skoro pełnomocnik uczestnika postępowania braku nie uzupełnił w wyznaczonym do tego terminie, jak również nie odpowiedział na pismo tutejszego Sądu, zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.