Uzasadnienie
W dniu [...] r. wpłynęło do Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. pismo z dnia [...] r., w którym doradca podatkowy P. S., podający się za pełnomocnika "A" Sp. z o.o. w C., sprecyzował swoje stanowisko odnośnie obowiązywania pełnomocnictwa udzielonego przez mocodawcę i ustosunkowujące się do prowadzenia czynności kontrolnych w sposób przewidziany w art. 285b ustawy Ordynacja podatkowa.
W piśmie tym jednocześnie zawarto skargę na czynności organu kontroli, które sprowadzać się miały do przymuszenia strony do "złamania" przepisów ustawy o rachunkowości w zakresie przechowywania i wydawania dokumentacji poprzez zastraszanie sankcjami karnymi. W piśmie tym zawarto żądanie podjęcia w tym zakresie stosownych czynności.
Naczelnik Urzędu Skarbowego, po zawiadomieniu doradcy podatkowego P. S. o braku umocowania do reprezentowania spółki (pismo z dnia [...] r.), zakwalifikował powyższą skargę, jako skargę złożoną w trybie przepisów dot. skarg i wniosków – trybie uregulowanym w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego (zwanego dalej w skrócie – "k.p.a."). Skarga ta została przekazana na podstawie art. 229 pkt 7 k.p.a. organowi wyższego stopnia – tj. Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. Pismem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. poinformował doradcę podatkowego P. S. o sposobie załatwienia skargi wniesionej pismem z dnia [...] r. Skarga nie została uznana przez organ wyższego stopnia za zasadną. Pismo to zostało doręczone w dniu [...] r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki zawartego w aktach administracyjnych sprawy.
W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęła do Dyrektora Izby Skarbowej w K. skarga na ww. pismo informujące o sposobie załatwienia skargi. Skarga została wniesiona do tutejszego Sądu.
Skarżąca spółka z o.o. "A", reprezentowana przez pełnomocnika procesowego w osobie doradcy podatkowego, oparła skargę na art. 3 § 2 pkt 4 i art. 13 P.p.s.a. i wniosła o uchylenie rozstrzygnięcia i rozpatrzenia skargi na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o odrzucenie tej skargi, jako niepodlegającej kognicji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje, stosownie do art. 3 § 2 P.p.s.a. orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Jednocześnie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 – 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeśli stwierdzi jedną z wymienionych w tym przepisie przesłanek. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 3 P.p.s.a postanowienie o odrzuceniu skargi może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Strona skarżąca złożyła w toku postępowania podatkowego pismo, w którym złożyła "skargę na czynności organu". Pismo to zostało zakwalifikowane przez organ pierwszej instancji, jako skarga wniesiona w trybie skargowo-wnioskowym, unormowanym w dziale VIII k.p.a. i przekazana do organu wyższego stopnia. Organ wyższego stopnia, stwierdzając brak umocowania pełnomocnika do reprezentowania spółki, zajął w tej sprawie stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] r., nr [...].
Z pisma tego ewidentnie wynika w jaki sposób została zakwalifikowana skarga strony przez organy podatkowe obu instancji oraz jakie stanowisko zajął organ wyższego stopnia w stosunku do tej skargi – nie uznał jej za zasadną.
W pouczeniu do tego pisma zawarto tryb przyjęty w przypadku ponownego złożenia skargi w tym samym przedmiocie bez wskazywania nowych okoliczności. W pouczeniu brak jest informacji o możliwości zaskarżenia stanowiska organu w tej sprawie do sądu administracyjnego.
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni aprobuje stanowisko organu. Pismo z dnia [...] r. bezsprzecznie stanowi skargę złożoną w trybie postępowania skargowo-wnioskowego, uregulowanego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. w Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zmianami) – dalej w skrócie "k.p.a." (Dział VIII tej ustawy, art. 221 – 259 k.p.a.). W taki sposób skarga ta została zakwalifikowana zarówno przez organ pierwszej, jak i drugiej instancji, o czym strona została poinformowana. Strona skarżąca i jej pełnomocnik procesowy mieli więc świadomość, że skarga wniesiona do organu pierwszej instancji oraz reakcja obu instancji podatkowych na skargę z dnia [...] r. została zakwalifikowana i rozpoznana w trybie skargowo-wnioskowym.
Należy zwrócić uwagę na to, że w piśmie z dnia [...] r., zawierającym skargę wyrażona została polemika co do sposobu przeprowadzania czynności kontroli i wykładni art. 285b O.p. Kwestia ta może stanowić treść środków procesowych przysługujących stronie postępowania podatkowego (np. wnioski procesowe, a przede wszystkim odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, a w dalszej kolejności skarga do sądu administracyjnego na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy przez organ podatkowy drugiej instancji).
Tymczasem, postępowanie w sprawie skarg i wniosków objętych działem VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Jest to ugruntowane stanowisko w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt: II OSK 2692/11, LEX nr 1110181 oraz z dnia z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt: I OSK 1340/11, LEX nr 1149155).
Skarga składana w trybie uregulowanym w dziale VIII k.p.a. stanowi skargę powszechną, której złożenie nie wszczyna jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego. Postępowaniem jurysdykcyjnym jest takie postępowanie, które powinno zakończyć się decyzją, postanowieniem, lub aktem bądź czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Procedura skargowa unormowana w dziale VIII k.p.a. stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, które nie daje podstaw do żądania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego. Skargi te są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu, kończącym się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. przesłał skargę strony skarżącej do organu drugiej instancji, który zajął w tej kwestii swoje stanowisko, uznając, że skarga ta nie jest zasadna. Dla porządku stwierdzić należy, że organy podatkowe działają w tej materii zgodnie z unormowaniami działu VIII k.p.a.
Należy jednak stwierdzić, że ocena prawidłowości prowadzenia postępowania unormowanego w dziale VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Mając powyższe na względzie, skarga "A" Sp. z o.o. w C. na zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.