Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] r. referendarz sądowy odmówił skarżącej Spółce przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wobec powyższego zarządzeniem Z-pcy Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r. wezwano działającego w sprawie pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 400,00 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to jak wynika z akt sprawy przesłane zostało na adres kancelarii i doręczone w sposób skuteczny w dniu [...] r.
W terminie wyznaczonym, który upłynął bezskutecznie [...] r. (tj. w środę) skarżąca Spółka nie uiściła żądanego wpisu od skargi, mimo iż treść wezwania wskazywała na możliwość dokonania płatności gotówką w kasie tut. Sądu lub przelewem na wskazany rachunek bankowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka będąc prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), nie zastosowała się do powyższego – jej skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy, odrzucić.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.