Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] A SA z siedzibą w K. zaskarżyła postanowienie z dnia [...] nr [...] Dyrektora Izby Celnej w K. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] w sprawie odmowy dokonania zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym z dnia [...].
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 kwietnia 2010 r. skarżąca Spółka wezwana został do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Ponadto pismem z [...] wezwano ją nadto do usunięcia barków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym, ewentualnie odpisów tych dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem zgodnie z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – odtąd p.p.s.a.). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy przesyłkę zawierającą oba powyższe wezwania doręczono pod wskazany adres w dniu [...].
W terminie wyznaczonym, który upłynął bezskutecznie [...] (tj. [...]) skarżąca nie uzupełniła braków formalnych ani też nie uiściła żądanego wpisu od skargi, mimo iż została prawidłowo pouczona o możliwości dokonania płatności gotówką w kasie tut. Sądu lub przelewem na wskazany rachunek bankowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli strona skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonych terminów jej braków formalnych. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka będąc prawidłowo wezwana do uzupełnienie braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu od skargi nie zastosowała się do powyższego –skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy, odrzucić.
W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.