Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w w., J. B. uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej, w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...], natomiast w pkt 2 zasądził od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 5.554 zł (słownie: pięć tysięcy pięćset pięćdziesiąt cztery złote) tytułem kosztów postępowania sądowego.
Pismem z dnia 10 sierpnia 2017 r. pełnomocnik organu zwrócił się z wnioskiem o wykładnię treści wyroku poprzez wyjaśnienie wątpliwości wynikających z pkt 2 powyższego orzeczenia, a dotyczących niejasnego rozdziału kwoty 5.554 zł pomiędzy stronami, to jest A Sp. z o.o. w W. i J. B., na rzecz których zasądzono koszty postępowania sądowego. W ocenie pełnomocnika organu koniecznym jest wyjaśnienie przez Sąd w jakiej wysokości lub w jakim stosunku każdej z osób będących stroną skarżącą zasądzony został zwrot kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., zwaną dalej p.p.s.a.) są, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.
Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 styczna 2016 r., sygn. akt I OZ 2127/16, z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 406/09 oraz z dnia 23 wrześni 2008 r., sygn. akt I OZ 698/08). Zgodnie natomiast z poglądem wyrażonym w orzecznictwie niedookreślenie w wyroku sposobu zwrotu kosztów postępowania w stopniu uniemożliwiającym jego jednoznaczną realizację i niewskazanie, czy wypłata ma nastąpić solidarnie, a jeśli nie, to w jakim zakresie na rzecz poszczególnych skarżących, narusza przepis art. 202 § 2 p.p.s.a. Uchybienie takie nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy przed wojewódzkim sądem administracyjnym, a strona ma możliwość złożenia w tym zakresie wniosku o wykładnię (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. akt I OSK 520/10, oraz wyrok NSA z dnia 16 września 2016 r. I OSK 1034/16). Mając zatem powyższe na uwadze wniosek jest uzasadniony i podlega uwzględnieniu.
W pkt 2 wyroku zasądzono na rzecz skarżących kwotę 5.554 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Z uwagi na to, że w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze współuczestnictwem materialnym – uprawnienia związane z przedmiotem zaskarżenia przysługują skarżącym wspólnie, zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżących następuje solidarnie zgodnie z regulacją zawartą w art. 202 § 2 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, jeżeli uprawnienia lub obowiązki skarżących związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, zwrot kosztów następuje na ich rzecz solidarnie.
Uznając wniosek o dokonanie wykładni wyroku za uzasadniony, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 158 p.p.s.a.